১২. ৱীৰিযলক্খণপঞ্হো

১২. ৰাজা আহ ‘‘ভন্তে নাগসেন, কিংলক্খণং ৱীৰিয’’ন্তি? ‘‘উপত্থম্ভনলক্খণং, মহাৰাজ, ৱীৰিযং, ৱীৰিযূপত্থম্ভিতা সব্বে কুসলা ধম্মা ন পৰিহাযন্তী’’তি.

‘‘ওপম্মং কৰোহী’’তি. ‘‘যথা, মহাৰাজ, পুৰিসো গেহে পতন্তে অঞ্ঞেন দাৰুনা উপত্থম্ভেয্য, উপত্থম্ভিতং সন্তং এৱং তং গেহং ন পতেয্য. এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, উপত্থম্ভনলক্খণং ৱীৰিযং, ৱীৰিযূপত্থম্ভিতা সব্বে কুসলা ধম্মা ন পৰিহাযন্তী’’তি.

‘‘ভিয্যো ওপম্মং কৰোহী’’তি. ‘‘যথা, মহাৰাজ, পৰিত্তকং সেনং মহতী সেনা ভঞ্জেয্য, ততো ৰাজা অঞ্ঞমঞ্ঞং অনুস্সাৰেয্য অনুপেসেয্য অত্তনো পৰিত্তকায সেনায বলং অনুপদং দদেয্য, তায সদ্ধিং পৰিত্তকা সেনা মহতিং সেনং ভঞ্জেয্য. এৱমেৱ খো, মহাৰাজ, উপত্থম্ভনলক্খণং ৱীৰিযং, ৱীৰিযূপত্থম্ভিতা সব্বে কুসলা ধম্মা ন পৰিহাযন্তি. ভাসিতম্পেতং, মহাৰাজ, ভগৱতা – ‘ৱীৰিযৱা খো, ভিক্খৱে, অৰিযসাৱকো অকুসলং পজহতি, কুসলং ভাৱেতি. সাৱজ্জং পজহতি, অনৱজ্জং ভাৱেতি. সুদ্ধমত্তানং পৰিহৰতী’’’তি.

‘‘কল্লোসি, ভন্তে নাগসেনা’’তি.

ৱীৰিযলক্খণপঞ্হো দ্ৱাদসমো.