৪১১. সুসীমজাতকং (৭-২-৬)

১১৪. কাড়ানি কেসানি পুৰে অহেসুং, জাতানি সীসম্হি যথাপদেসে;

তানজ্জ সেতানি সুসীম [সুসিম (ক.)] দিস্ৱা, ধম্মং চৰ ব্ৰহ্মচৰিযস্স কালো.

১১৫. মমেৱ দেৱ পলিতং ন তুয্হং, মমেৱ সীসং মম উত্তমঙ্গং;

‘‘অত্থং কৰিস্স’’ন্তি মুসা অভাণিং [অভাসিং (ক.)], একাপৰাধং খম ৰাজসেট্ঠ.

১১৬. দহৰো তুৱং দস্সনিযোসি ৰাজ, পঠমুগ্গতো হোসি [হোহি (সী.), হোতি (ক.)] যথা কড়ীৰো;

ৰজ্জঞ্চ কাৰেহি মমঞ্চ পস্স, মা কালিকং অনুধাৱী জনিন্দ.

১১৭. পস্সামি ৱোহং দহৰিং কুমাৰিং, সামট্ঠপস্সং সুতনুং সুমজ্ঝং;

কাড়প্পৱাড়াৱ পৱেল্লমানা, পলোভযন্তীৱ [সা লোভযন্তীৱ (পী.)] নৰেসু গচ্ছতি.

১১৮. তমেন পস্সামিপৰেন নাৰিং, আসীতিকং নাৱুতিকং ৱ জচ্চা;

দণ্ডং গহেত্ৱান পৱেধমানং, গোপানসীভোগ্গসমং চৰন্তিং.

১১৯. সোহং তমেৱানুৱিচিন্তযন্তো, একো সযামি [পস্সামি (ক.)] সযনস্স মজ্ঝে;

‘‘অহম্পি এৱং’’ ইতি পেক্খমানো, ন গহে ৰমে [ন গেহে ৰমে (সী.), গেহে ন ৰমে (স্যা. ক.)] ব্ৰহ্মচৰিযস্স কালো.

১২০. ৰজ্জুৱালম্বনী চেসা, যা গেহে ৱসতো ৰতি;

এৱম্পি ছেত্ৱান ৱজন্তি ধীৰা, অনপেক্খিনো কামসুখং পহাযাতি.

সুসীমজাতকং ছট্ঠং.