৩০০. ৱকজাতকং (৩-৫-১০)

১৪৮. পৰপাণৰোধা [পৰপাণঘাতে (স্যা.), পৰপাণৰোচং (ক.)] জীৱন্তো, মংসলোহিতভোজনো;

ৱকো ৱতং সমাদায, উপপজ্জি উপোসথং.

১৪৯. তস্স সক্কো ৱতঞ্ঞায, অজৰূপেনুপাগমি;

ৱীততপো অজ্ঝপ্পত্তো, ভঞ্জি লোহিতপো তপং.

১৫০. এৱমেৱ ইধেকচ্চে, সমাদানম্হি দুব্বলা;

লহুং কৰোন্তি অত্তানং, ৱকোৱ অজকাৰণাতি.

ৱকজাতকং দসমং.

কুম্ভৱগ্গো পঞ্চমো.

তস্সুদ্দানং –

ৱৰকুম্ভ সুপত্তসিৰিৱ্হযনো, সুচিসম্মত বিন্দুসৰো চুসভো;

সৰিতংপতি চণ্ডি জৰাকপিনা, অথ মক্কটিযা ৱককেন দসাতি.

অথ ৱগ্গুদ্দানং –

সঙ্কপ্পো পদুমো চেৱ, উদপানেন ততিযং;

অব্ভন্তৰং ঘটভেদং, তিকনিপাতম্হিলঙ্কতন্তি.

তিকনিপাতং নিট্ঠিতং.