৩০০. ৱকজাতকং (৩-৫-১০)
১৪৮. পৰপাণৰোধা [পৰপাণঘাতে (স্যা.), পৰপাণৰোচং (ক.)] জীৱন্তো, মংসলোহিতভোজনো;
ৱকো ৱতং সমাদায, উপপজ্জি উপোসথং.
১৪৯. তস্স সক্কো ৱতঞ্ঞায, অজৰূপেনুপাগমি;
ৱীততপো অজ্ঝপ্পত্তো, ভঞ্জি লোহিতপো তপং.
১৫০. এৱমেৱ ইধেকচ্চে, সমাদানম্হি দুব্বলা;
লহুং কৰোন্তি অত্তানং, ৱকোৱ অজকাৰণাতি.
ৱকজাতকং দসমং.
কুম্ভৱগ্গো পঞ্চমো.
তস্সুদ্দানং –
ৱৰকুম্ভ সুপত্তসিৰিৱ্হযনো, সুচিসম্মত বিন্দুসৰো চুসভো;
সৰিতংপতি চণ্ডি জৰাকপিনা, অথ মক্কটিযা ৱককেন দসাতি.
অথ ৱগ্গুদ্দানং –
সঙ্কপ্পো পদুমো চেৱ, উদপানেন ততিযং;
অব্ভন্তৰং ঘটভেদং, তিকনিপাতম্হিলঙ্কতন্তি.
তিকনিপাতং নিট্ঠিতং.