২৯০. সীলৱীমংসকজাতকং (৩-৪-১০)
১১৮. সীলং কিৰেৱ কল্যাণং, সীলং লোকে অনুত্তৰং;
পস্স ঘোৰৱিসো নাগো, সীলৱাতি ন হঞ্ঞতি.
১১৯. সোহং সীলং সমাদিস্সং, লোকে অনুমতং সিৱং;
অৰিযৱুত্তিসমাচাৰো, যেন ৱুচ্চতি সীলৱা.
১২০. ঞাতীনঞ্চ পিযো হোতি, মিত্তেসু চ ৱিৰোচতি;
কাযস্স ভেদা সুগতিং, উপপজ্জতি সীলৱাতি.
সীলৱীমংসকজাতকং দসমং.
অব্ভন্তৰৱগ্গো চতুত্থো.
তস্সুদ্দানং –
দুম কংসৱৰুত্তমব্যগ্ঘমিগা, মণযো মণি সালুকমৱ্হযনো;
অনুসাসনিযোপি চ মচ্ছৱৰো, মণিকুণ্ডলকেন কিৰেন দসাতি.