২৯০. সীলৱীমংসকজাতকং (৩-৪-১০)

১১৮. সীলং কিৰেৱ কল্যাণং, সীলং লোকে অনুত্তৰং;

পস্স ঘোৰৱিসো নাগো, সীলৱাতি ন হঞ্ঞতি.

১১৯. সোহং সীলং সমাদিস্সং, লোকে অনুমতং সিৱং;

অৰিযৱুত্তিসমাচাৰো, যেন ৱুচ্চতি সীলৱা.

১২০. ঞাতীনঞ্চ পিযো হোতি, মিত্তেসু চ ৱিৰোচতি;

কাযস্স ভেদা সুগতিং, উপপজ্জতি সীলৱাতি.

সীলৱীমংসকজাতকং দসমং.

অব্ভন্তৰৱগ্গো চতুত্থো.

তস্সুদ্দানং –

দুম কংসৱৰুত্তমব্যগ্ঘমিগা, মণযো মণি সালুকমৱ্হযনো;

অনুসাসনিযোপি চ মচ্ছৱৰো, মণিকুণ্ডলকেন কিৰেন দসাতি.