২১৪. পুণ্ণনদীজাতকং (২-৭-৪)

১২৭. পুণ্ণং নদিং যেন চ পেয্যমাহু, জাতং যৱং যেন চ গুয্হমাহু;

দূৰং গতং যেন চ অৱ্হযন্তি, সো ত্যাগতো [ত্যাভতো (স্যা. ক.) পহেড়িগাথাভাৱো মনসি কাতব্বো] হন্দ চ ভুঞ্জ ব্ৰাহ্মণ.

১২৮. যতো মং সৰতী ৰাজা, ৱাযসম্পি পহেতৱে;

হংসা কোঞ্চা মযূৰা চ [হংসকোঞ্চমযূৰানং (ক. অট্ঠ. পাঠন্তৰং)], অসতীযেৱ পাপিযাতি.

পুণ্ণনদীজাতকং চতুত্থং.