৪৫২. ভূৰিপঞ্ঞজাতকং (১৪)

১৪৫. সচ্চং কিৰ ত্ৱং অপি [ত্ৱম্পি (সী.), তুৱম্পি (স্যা.), ত্ৱং অসি (ক.)] ভূৰিপঞ্ঞ, যা তাদিসী সীৰি ধিতী মতী চ;

ন তাযতেভাৱৱসূপনিতং, যো যৱকং ভুঞ্জসি অপ্পসূপং.

১৪৬. সুখং দুক্খেন পৰিপাচযন্তো, কালা কালং ৱিচিনং ছন্দছন্নো;

অত্থস্স দ্ৱাৰানি অৱাপুৰন্তো, তেনাহং তুস্সামি যৱোদনেন.

১৪৭. কালঞ্চ ঞত্ৱা অভিজীহনায, মন্তেহি অত্থং পৰিপাচযিত্ৱা;

ৱিজম্ভিস্সং সীহৱিজম্ভিতানি, তাযিদ্ধিযা দক্খসি মং পুনাপি.

১৪৮. সুখীপি হেকে [সুখী হি একে (সী.), সুখীতি হেকে (?)] ন কৰোন্তি পাপং, অৱণ্ণসংসগ্গভযা পুনেকে;

পহূ সমানো ৱিপুলত্থচিন্তী, কিংকাৰণা মে ন কৰোসি দুক্খং.

১৪৯. ন পণ্ডিতা অত্তসুখস্স হেতু, পাপানি কম্মানি সমাচৰন্তি;

দুক্খেন ফুট্ঠা খলিতাপি সন্তা, ছন্দা চ দোসা ন জহন্তি ধম্মং.

১৫০. যেন কেনচি ৱণ্ণেন, মুদুনা দাৰুণেন ৱা;

উদ্ধৰে দীনমত্তানং, পচ্ছা ধম্মং সমাচৰে.

১৫১. যস্স ৰুক্খস্স ছাযায, নিসীদেয্য সযেয্য ৱা;

ন তস্স সাখং ভঞ্জেয্য, মিত্তদুব্ভো হি পাপকো.

১৫২. যস্সাপি [যস্স হি (সী. ক.)] ধম্মং পুৰিসো [মনুজো (সী.)] ৱিজঞ্ঞা, যে চস্স কঙ্খং ৱিনযন্তি সন্তো;

তং হিস্স দীপঞ্চ পৰাযনঞ্চ, ন তেন মেত্তিং জৰযেথ পঞ্ঞো.

১৫৩. অলসো গিহী কামভোগী ন সাধু, অসঞ্ঞতো পব্বজিতো ন সাধু;

ৰাজা ন সাধু অনিসম্মকাৰী, যো পণ্ডিতো কোধনো তং ন সাধু.

১৫৪. নিসম্ম খত্তিযো কযিৰা, নানিসম্ম দিসম্পতি;

নিসম্মকাৰিনো ৰাজ, যসো কিত্তি চ ৱড্ঢতীতি.

ভূৰিপঞ্ঞজাতকং চুদ্দসমং.