১১০. সব্বসংহাৰকপঞ্হজাতকং

১১০. সব্বসংহাৰকো [সব্বসাহাৰকো (ক.)] নত্থি, সুদ্ধং কঙ্গু পৱাযতি;

অলিকং ভাযতিযং ধুত্তী, সচ্চমাহ মহল্লিকাতি.

সব্বসংহাৰকপঞ্হজাতকং দসমং.

পৰোসতৱগ্গো একাদসমো.

তস্সুদ্দানং –

সপৰোসত তাযিত ৱেৰী পুন, ভমচক্কথ নাগসিৰিৱ্হযনো;

সুখকঞ্চ ৱত সিপ্পক বাহিযা, কুণ্ডপূৱ মহল্লিককা চ দসাতি.