১১০. সব্বসংহাৰকপঞ্হজাতকং
১১০. সব্বসংহাৰকো [সব্বসাহাৰকো (ক.)] নত্থি, সুদ্ধং কঙ্গু পৱাযতি;
অলিকং ভাযতিযং ধুত্তী, সচ্চমাহ মহল্লিকাতি.
সব্বসংহাৰকপঞ্হজাতকং দসমং.
পৰোসতৱগ্গো একাদসমো.
তস্সুদ্দানং –
সপৰোসত তাযিত ৱেৰী পুন, ভমচক্কথ নাগসিৰিৱ্হযনো;
সুখকঞ্চ ৱত সিপ্পক বাহিযা, কুণ্ডপূৱ মহল্লিককা চ দসাতি.