৭. সব্ৰহ্মকসুত্তং
১০৬. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘সব্ৰহ্মকানি, ভিক্খৱে, তানি কুলানি যেসং পুত্তানং মাতাপিতৰো অজ্ঝাগাৰে পূজিতা হোন্তি. সপুব্বদেৱতানি, ভিক্খৱে, তানি কুলানি যেসং পুত্তানং মাতাপিতৰো অজ্ঝাগাৰে পূজিতা হোন্তি. সপুব্বাচৰিযকানি, ভিক্খৱে, তানি কুলানি যেসং পুত্তানং মাতাপিতৰো অজ্ঝাগাৰে পূজিতা হোন্তি. সাহুনেয্যকানি, ভিক্খৱে, তানি কুলানি যেসং পুত্তানং মাতাপিতৰো অজ্ঝাগাৰে পূজিতা হোন্তি.
‘‘‘ব্ৰহ্মা’তি, ভিক্খৱে, মাতাপিতূনং এতং অধিৱচনং. ‘পুব্বদেৱতা’তি, ভিক্খৱে, মাতাপিতূনং এতং অধিৱচনং. ‘পুব্বাচৰিযা’তি, ভিক্খৱে, মাতাপিতূনং এতং অধিৱচনং. ‘আহুনেয্যা’তি, ভিক্খৱে, মাতাপিতূনং এতং অধিৱচনং. তং কিস্স হেতু? বহুকাৰা, ভিক্খৱে, মাতাপিতৰো পুত্তানং আপাদকা পোসকা ইমস্স লোকস্স দস্সেতাৰো’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘ব্ৰহ্মাতি মাতাপিতৰো, পুব্বাচৰিযাতি ৱুচ্চৰে;
আহুনেয্যা চ পুত্তানং, পজায অনুকম্পকা.
‘‘তস্মা হি নে নমস্সেয্য, সক্কৰেয্য চ পণ্ডিতো;
অন্নেন অথ পানেন, ৱত্থেন সযনেন চ;
উচ্ছাদনেন ন্হাপনেন [নহাপনেন (সী.)], পাদানং ধোৱনেন চ.
‘‘তায নং পাৰিচৰিযায, মাতাপিতূসু পণ্ডিতা;
ইধেৱ নং পসংসন্তি, পেচ্চ সগ্গে পমোদতী’’তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. সত্তমং.