৮. বহুকাৰসুত্তং

১০৭. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘বহুকাৰা [বহূপকাৰা (সী. পী.)], ভিক্খৱে, ব্ৰাহ্মণগহপতিকা তুম্হাকং যে ৱো [যে তে (সব্বত্থ)] পচ্চুপট্ঠিতা চীৱৰপিণ্ডপাতসেনাসনগিলানপচ্চযভেসজ্জপৰিক্খাৰেহি. তুম্হেপি, ভিক্খৱে, বহুকাৰা ব্ৰাহ্মণগহপতিকানং যং [যে (?)] নেসং ধম্মং দেসেথ আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পৰিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৱলপৰিপুণ্ণং পৰিসুদ্ধং ব্ৰহ্মচৰিযং পকাসেথ. এৱমিদং, ভিক্খৱে, অঞ্ঞমঞ্ঞং নিস্সায ব্ৰহ্মচৰিযং ৱুস্সতি ওঘস্স নিত্থৰণত্থায সম্মা দুক্খস্স অন্তকিৰিযাযা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘সাগাৰা অনগাৰা চ, উভো অঞ্ঞোঞ্ঞনিস্সিতা;

আৰাধযন্তি সদ্ধম্মং, যোগক্খেমং অনুত্তৰং.

‘‘সাগাৰেসু চ চীৱৰং, পচ্চযং সযনাসনং;

অনগাৰা পটিচ্ছন্তি, পৰিস্সযৱিনোদনং.

‘‘সুগতং [পুগ্গলং (সী. ক.)] পন নিস্সায, গহট্ঠা ঘৰমেসিনো;

সদ্দহানা অৰহতং, অৰিযপঞ্ঞায ঝাযিনো.

‘‘ইধ ধম্মং চৰিত্ৱান, মগ্গং সুগতিগামিনং;

নন্দিনো দেৱলোকস্মিং, মোদন্তি কামকামিনো’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. অট্ঠমং.