৫. বহুজনহিতসুত্তং

৮৪. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘তযোমে পুগ্গলা লোকে উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জন্তি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৱমনুস্সানং. কতমে তযো? ইধ, ভিক্খৱে, তথাগতো লোকে উপ্পজ্জতি অৰহং সম্মাসম্বুদ্ধো ৱিজ্জাচৰণসম্পন্নো সুগতো লোকৱিদূ অনুত্তৰো পুৰিসদম্মসাৰথি সত্থা দেৱমনুস্সানং বুদ্ধো ভগৱা. সো ধম্মং দেসেতি আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পৰিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৱলপৰিপুণ্ণং পৰিসুদ্ধং ব্ৰহ্মচৰিযং পকাসেতি. অযং, ভিক্খৱে, পঠমো পুগ্গলো লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৱমনুস্সানং.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, তস্সেৱ সত্থু [সত্থুনো (স্যা.)] সাৱকো অৰহং হোতি খীণাসৱো ৱুসিতৱা কতকৰণীযো ওহিতভাৰো অনুপ্পত্তসদত্থো পৰিক্খীণভৱসংযোজনো সম্মদঞ্ঞা ৱিমুত্তো. সো ধম্মং দেসেতি আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পৰিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৱলপৰিপুণ্ণং পৰিসুদ্ধং ব্ৰহ্মচৰিযং পকাসেতি. অযং, ভিক্খৱে, দুতিযো পুগ্গলো লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৱমনুস্সানং.

‘‘পুন চপৰং, ভিক্খৱে, তস্সেৱ সত্থু সাৱকো সেখো হোতি পাটিপদো বহুস্সুতো সীলৱতূপপন্নো. সোপি [সো (?)] ধম্মং দেসেতি আদিকল্যাণং মজ্ঝেকল্যাণং পৰিযোসানকল্যাণং সাত্থং সব্যঞ্জনং, কেৱলপৰিপুণ্ণং পৰিসুদ্ধং ব্ৰহ্মচৰিযং পকাসেতি. অযং, ভিক্খৱে, ততিযো পুগ্গলো লোকে উপ্পজ্জমানো উপ্পজ্জতি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৱমনুস্সানং. ইমে খো, ভিক্খৱে, তযো পুগ্গলা লোকে উপ্পজ্জমানা উপ্পজ্জন্তি বহুজনহিতায বহুজনসুখায লোকানুকম্পায অত্থায হিতায সুখায দেৱমনুস্সান’’ন্তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘সত্থা হি লোকে পঠমো মহেসি, তস্সন্ৱযো সাৱকো ভাৱিতত্তো;

অথাপৰো পাটিপদোপি সেখো, বহুস্সুতো সীলৱতূপপন্নো.

‘‘এতে তযো দেৱমনুস্সসেট্ঠা, পভঙ্কৰা ধম্মমুদীৰযন্তা;

অপাপুৰন্তি [অপাপুৰেন্তি (ক.)] অমতস্স দ্ৱাৰং, যোগা পমোচেন্তি [যাগা পমুচ্চন্তি (সী.), যোগা মোচন্তি (স্যা.)] হুজ্জনং তে.

‘‘যে সত্থৱাহেন অনুত্তৰেন, সুদেসিতং মগ্গমনুক্কমন্তি [মগ্গমনুগ্গমন্তি (সী. ক.)];

ইধেৱ দুক্খস্স কৰোন্তি অন্তং, যে অপ্পমত্তা সুগতস্স সাসনে’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. পঞ্চমং.