৭. সুখপত্থনাসুত্তং

৭৬. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘তীণিমানি, ভিক্খৱে, সুখানি পত্থযমানো সীলং ৰক্খেয্য পণ্ডিতো. কতমানি তীণি? পসংসা মে আগচ্ছতূতি [আগচ্ছন্তূতি (স্যা.)] সীলং ৰক্খেয্য পণ্ডিতো, ভোগা মে উপ্পজ্জন্তূতি সীলং ৰক্খেয্য পণ্ডিতো, কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা সুগতিং সগ্গং লোকং উপপজ্জিস্সামীতি সীলং ৰক্খেয্য পণ্ডিতো. ইমানি খো, ভিক্খৱে, তীণি সুখানি পত্থযমানো সীলং ৰক্খেয্য পণ্ডিতো’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘সীলং ৰক্খেয্য মেধাৱী, পত্থযানো তযো সুখে;

পসংসং ৱিত্তলাভঞ্চ, পেচ্চ সগ্গে পমোদনং.

‘‘অকৰোন্তোপি চে পাপং, কৰোন্তমুপসেৱতি;

সঙ্কিযো হোতি পাপস্মিং, অৱণ্ণো চস্স ৰূহতি.

‘‘যাদিসং কুৰুতে মিত্তং, যাদিসং চূপসেৱতি;

স ৱে তাদিসকো হোতি, সহৱাসো হি [সহৱাসোপি (সী. ক.)] তাদিসো.

‘‘সেৱমানো সেৱমানং, সম্ফুট্ঠো সম্ফুসং পৰং;

সৰো দিদ্ধো কলাপংৱ, অলিত্তমুপলিম্পতি;

উপলেপভযা [উপলিম্পভযা (ক.)] ধীৰো, নেৱ পাপসখা সিযা.

‘‘পূতিমচ্ছং কুসগ্গেন, যো নৰো উপনয্হতি;

কুসাপি পূতি ৱাযন্তি, এৱং বালূপসেৱনা.

‘‘তগৰঞ্চ পলাসেন, যো নৰো উপনয্হতি;

পত্তাপি সুৰভি ৱাযন্তি, এৱং ধীৰূপসেৱনা.

‘‘তস্মা পত্তপুটস্সেৱ [পলাসপুটস্সেৱ (পী. ক.)], ঞত্ৱা সম্পাকমত্তনো;

অসন্তে নুপসেৱেয্য, সন্তে সেৱেয্য পণ্ডিতো;

অসন্তো নিৰযং নেন্তি, সন্তো পাপেন্তি সুগ্গতি’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. সত্তমং.