৯. তণ্হাসুত্তং

৫৮. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘তিস্সো ইমা, ভিক্খৱে, তণ্হা. কতমা তিস্সো? কামতণ্হা, ভৱতণ্হা, ৱিভৱতণ্হা – ইমা খো, ভিক্খৱে, তিস্সো তণ্হা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘তণ্হাযোগেন সংযুত্তা, ৰত্তচিত্তা ভৱাভৱে;

তে যোগযুত্তা মাৰস্স, অযোগক্খেমিনো জনা;

সত্তা গচ্ছন্তি সংসাৰং, জাতীমৰণগামিনো.

‘‘যে চ তণ্হং পহন্ত্ৱান, ৱীততণ্হা [নিক্কণ্হা চ (সী. ক.)] ভৱাভৱে;

তে ৱে [তে চ (সী. পী. ক.)] পাৰঙ্গতা [পাৰগতা (ক. সী. স্যা.)] লোকে, যে পত্তা আসৱক্খয’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. নৱমং.