১০. মাৰধেয্যসুত্তং

৫৯. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘তীহি, ভিক্খৱে, ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু অতিক্কম্ম মাৰধেয্যং আদিচ্চোৱ ৱিৰোচতি. কতমেহি তীহি? ইধ, ভিক্খৱে, ভিক্খু অসেখেন সীলক্খন্ধেন সমন্নাগতো হোতি, অসেখেন সমাধিক্খন্ধেন সমন্নাগতো হোতি, অসেখেন পঞ্ঞাক্খন্ধেন সমন্নাগতো হোতি – ইমেহি খো, ভিক্খৱে, তীহি ধম্মেহি সমন্নাগতো ভিক্খু অতিক্কম্ম মাৰধেয্যং আদিচ্চোৱ ৱিৰোচতী’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘সীলং সমাধি পঞ্ঞা চ, যস্স এতে সুভাৱিতা;

অতিক্কম্ম মাৰধেয্যং, আদিচ্চোৱ ৱিৰোচতী’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. দসমং.

পঠমো ৱগ্গো নিট্ঠিতো.

তস্সুদ্দানং –

মূলধাতু অথ ৱেদনা দুৱে, এসনা চ দুৱে আসৱা দুৱে;

তণ্হাতো চ অথ [তণ্হাতো অথ (স্যা.)] মাৰধেয্যতো, ৱগ্গমাহু পঠমন্তি মুত্তমন্তি.