২. দেসনাসুত্তং
৩৯. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘তথাগতস্স, ভিক্খৱে, অৰহতো সম্মাসম্বুদ্ধস্স দ্ৱে ধম্মদেসনা পৰিযাযেন ভৱন্তি. কতমা দ্ৱে? ‘পাপং পাপকতো পস্সথা’তি – অযং পঠমা ধম্মদেসনা; ‘পাপং পাপকতো দিস্ৱা তত্থ নিব্বিন্দথ ৱিৰজ্জথ ৱিমুচ্চথা’তি – অযং দুতিযা ধম্মদেসনা. তথাগতস্স, ভিক্খৱে, অৰহতো সম্মাসম্বুদ্ধস্স ইমা দ্ৱে ধম্মদেসনা পৰিযাযেন ভৱন্তী’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘তথাগতস্স বুদ্ধস্স, সব্বভূতানুকম্পিনো;
পৰিযাযৱচনং পস্স, দ্ৱে চ ধম্মা পকাসিতা.
‘‘পাপকং পস্সথ চেতং [চেকং (সী. পী.), ছেকা (স্যা.)], তত্থ চাপি ৱিৰজ্জথ;
ততো ৱিৰত্তচিত্তাসে, দুক্খস্সন্তং কৰিস্সথা’’তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. দুতিযং.