৮. পঠমনকুহনসুত্তং
৩৫. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘নযিদং, ভিক্খৱে, ব্ৰহ্মচৰিযং ৱুস্সতি জনকুহনত্থং, ন জনলপনত্থং, ন লাভসক্কাৰসিলোকানিসংসত্থং, ন ‘ইতি মং জনো জানাতূ’তি. অথ খো ইদং, ভিক্খৱে, ব্ৰহ্মচৰিযং ৱুস্সতি সংৱৰত্থঞ্চেৱ পহানত্থঞ্চা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘সংৱৰত্থং পহানত্থং, ব্ৰহ্মচৰিযং অনীতিহং;
অদেসযি সো ভগৱা, নিব্বানোগধগামিনং.
‘‘এস মগ্গো মহত্তেহি [মহন্তেহি (সী. ক.), মহত্থেহি (স্যা.)], অনুযাতো মহেসিভি [মহেসিনো (সী. ক.)];
যে যে তং পটিপজ্জন্তি, যথা বুদ্ধেন দেসিতং;
দুক্খস্সন্তং কৰিস্সন্তি, সত্থুসাসনকাৰিনো’’তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. অট্ঠমং.