৪. অতপনীযসুত্তং

৩১. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘দ্ৱেমে, ভিক্খৱে, ধম্মা অতপনীযা. কতমে দ্ৱে? ইধ, ভিক্খৱে, একচ্চো কতকল্যাণো হোতি, কতকুসলো, কতভীৰুত্তাণো, অকতপাপো, অকতলুদ্দো, অকতকিব্বিসো. সো ‘কতং মে কল্যাণ’ন্তিপি ন তপ্পতি, ‘অকতং মে পাপ’ন্তিপি ন তপ্পতি. ইমে খো, ভিক্খৱে, দ্ৱে ধম্মা অতপনীযা’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘কাযদুচ্চৰিতং হিত্ৱা, ৱচীদুচ্চৰিতানি চ;

মনোদুচ্চৰিতং হিত্ৱা, যঞ্চঞ্ঞং দোসসঞ্হিতং.

‘‘অকত্ৱাকুসলং কম্মং, কত্ৱান কুসলং বহুং;

কাযস্স ভেদা সপ্পঞ্ঞো, সগ্গং সো উপপজ্জতী’’তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. চতুত্থং.