১. পসন্নচিত্তসুত্তং

২১. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –

‘‘ইধাহং, ভিক্খৱে, একচ্চং পুগ্গলং পসন্নচিত্তং এৱং চেতসা চেতো পৰিচ্চ পজানামি – ‘ইমম্হি চাযং সমযে পুগ্গলো কালং কৰেয্য যথাভতং নিক্খিত্তো এৱং সগ্গে’. তং কিস্স হেতু? চিত্তং হিস্স, ভিক্খৱে, পসন্নং. চেতোপসাদহেতু খো পন, ভিক্খৱে, এৱমিধেকচ্চে সত্তা কাযস্স ভেদা পৰং মৰণা সুগতিং সগ্গং লোকং উপপজ্জন্তী’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –

‘‘পসন্নচিত্তং ঞত্ৱান, একচ্চং ইধ পুগ্গলং;

এতমত্থঞ্চ ব্যাকাসি, বুদ্ধো ভিক্খূন সন্তিকে.

‘‘ইমম্হি চাযং সমযে, কালং কযিৰাথ পুগ্গলো;

সুগতিং উপপজ্জেয্য, চিত্তং হিস্স পসাদিতং.

‘‘যথা হৰিত্ৱা নিক্খিপেয্য, এৱমেৱ তথাৱিধো;

চেতোপসাদহেতু হি, সত্তা গচ্ছন্তি সুগ্গতি’’ন্তি.

অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. পঠমং.