২. মেত্তসুত্তং
২২. ৱুত্তঞ্হেতং ভগৱতা, ৱুত্তমৰহতাতি মে সুতং –
‘‘মা, ভিক্খৱে, পুঞ্ঞানং ভাযিত্থ. সুখস্সেতং, ভিক্খৱে, অধিৱচনং ইট্ঠস্স কন্তস্স পিযস্স মনাপস্স যদিদং পুঞ্ঞানি [পুঞ্ঞানন্তি, (অ. নি. ৭.৬২)]. অভিজানামি খো পনাহং, ভিক্খৱে, দীঘৰত্তং কতানং পুঞ্ঞানং ইট্ঠং কন্তং পিযং মনাপং ৱিপাকং পচ্চনুভূতং. সত্ত ৱস্সানি মেত্তচিত্তং ভাৱেত্ৱা সত্ত সংৱট্টৱিৱট্টকপ্পে নযিমং লোকং পুনৰাগমাসিং. সংৱট্টমানে সুদং, ভিক্খৱে, কপ্পে আভস্সৰূপগো হোমি; ৱিৱট্টমানে কপ্পে সুঞ্ঞং ব্ৰহ্মৱিমানং উপপজ্জামি.
‘‘তত্ৰ সুদং, ভিক্খৱে, ব্ৰহ্মা হোমি মহাব্ৰহ্মা অভিভূ অনভিভূতো অঞ্ঞদত্থুদসো ৱসৱত্তী. ছত্তিংসক্খত্তুং খো পনাহং, ভিক্খৱে, সক্কো অহোসিং দেৱানমিন্দো; অনেকসতক্খত্তুং ৰাজা অহোসিং চক্কৱত্তী ধম্মিকো ধম্মৰাজা চাতুৰন্তো ৱিজিতাৱী জনপদত্থাৱৰিযপ্পত্তো সত্তৰতনসমন্নাগতো. কো পন ৱাদো পদেসৰজ্জস্স!
‘‘তস্স ময্হং, ভিক্খৱে, এতদহোসি – ‘কিস্স নু খো মে ইদং কম্মস্স ফলং, কিস্স কম্মস্স ৱিপাকো, যেনাহং এতৰহি এৱংমহিদ্ধিকো এৱংমহানুভাৱো’তি? তস্স ময্হং, ভিক্খৱে, এতদহোসি – ‘তিণ্ণং খো মে ইদং কম্মানং ফলং, তিণ্ণং কম্মানং ৱিপাকো, যেনাহং এতৰহি এৱংমহিদ্ধিকো এৱংমহানুভাৱোতি, সেয্যথিদং [সেয্যথীদং (সী. স্যা. কং. পী.)] – দানস্স, দমস্স, সঞ্ঞমস্সা’’’তি. এতমত্থং ভগৱা অৱোচ. তত্থেতং ইতি ৱুচ্চতি –
‘‘পুঞ্ঞমেৱ সো সিক্খেয্য, আযতগ্গং সুখুদ্ৰযং;
দানঞ্চ সমচৰিযঞ্চ, মেত্তচিত্তঞ্চ ভাৱযে.
‘‘এতে ধম্মে ভাৱযিত্ৱা, তযো সুখসমুদ্দযে [সুখসমুদ্ৰযে (সী. অট্ঠ.)];
অব্যাপজ্ঝং [অব্যাপজ্জং (স্যা. ক.), অব্যাবজ্ঝং (?)] সুখং লোকং, পণ্ডিতো উপপজ্জতী’’তি.
অযম্পি অত্থো ৱুত্তো ভগৱতা, ইতি মে সুতন্তি. দুতিযং.