৯. সুভদ্দত্থেৰঅপদানং
১০১. ‘‘পদুমুত্তৰো লোকৱিদূ, আহুতীনং পটিগ্গহো;
জনতং উদ্ধৰিত্ৱান, নিব্বাযতি মহাযসো.
১০২. ‘‘নিব্বাযন্তে চ সম্বুদ্ধে, দসসহস্সি কম্পথ;
জনকাযো মহা আসি, দেৱা সন্নিপতুং তদা.
১০৩. ‘‘চন্দনং পূৰযিত্ৱান, তগৰামল্লিকাহি চ;
হট্ঠো হট্ঠেন চিত্তেন, আৰোপযিং [আলেপেসিং (সী.), আৰোপেসিং (স্যা.)] নৰুত্তমং.
১০৪. ‘‘মম সঙ্কপ্পমঞ্ঞায, সত্থা লোকে অনুত্তৰো;
নিপন্নকোৱ সম্বুদ্ধো, ইমা গাথা অভাসথ.
১০৫. ‘‘‘যো মে পচ্ছিমকে কালে, গন্ধমালেন [গন্ধমল্লেন (স্যা. ক.) নপুংসকেকত্তং মনসিকাতব্বং] ছাদযি;
তমহং কিত্তযিস্সামি, সুণাথ মম ভাসতো.
১০৬. ‘‘‘ইতো চুতো অযং পোসো, তুসিতকাযং গমিস্সতি;
তত্থ ৰজ্জং কৰিত্ৱান, নিম্মানং সো গমিস্সতি.
১০৭. ‘‘‘এতেনেৱ উপাযেন, দত্ৱা মালং [মল্যং (সী.), মল্লং (স্যা. ক.)] ৱৰুত্তমং;
সককম্মাভিৰদ্ধো সো, সম্পত্তিং অনুভোস্সতি.
১০৮. ‘‘‘পুনাপি তুসিতে কাযে, নিব্বত্তিস্সতিযং নৰো;
তম্হা কাযা চৱিত্ৱান, মনুস্সত্তং গমিস্সতি.
১০৯. ‘‘‘সক্যপুত্তো মহানাগো, অগ্গো লোকে সদেৱকে;
বোধযিত্ৱা বহূ সত্তে, নিব্বাযিস্সতি চক্খুমা.
১১০. ‘‘‘তদা সোপগতো সন্তো, সুক্কমূলেন চোদিতো;
উপসঙ্কম্ম সম্বুদ্ধং, পঞ্হং পুচ্ছিস্সতি তদা.
১১১. ‘‘‘হাসযিত্ৱান সম্বুদ্ধো, সব্বঞ্ঞূ লোকনাযকো;
পুঞ্ঞকম্মং পৰিঞ্ঞায, সচ্চানি ৱিৱৰিস্সতি.
১১২. ‘‘‘আৰদ্ধো চ অযং পঞ্হো, তুট্ঠো একগ্গমানসো;
সত্থাৰং অভিৱাদেত্ৱা, পব্বজ্জং যাচযিস্সতি.
১১৩. ‘‘‘পসন্নমানসং দিস্ৱা, সককম্মেন তোসিতং;
পব্বাজেস্সতি সো বুদ্ধো, অগ্গমগ্গস্স কোৱিদো.
১১৪. ‘‘‘ৱাযমিত্ৱানযং পোসো, সম্মাসম্বুদ্ধসাসনে;
সব্বাসৱে পৰিঞ্ঞায, নিব্বাযিস্সতিনাসৱো’.
পঞ্চমভাণৱাৰং.
১১৫. ‘‘পুব্বকম্মেন সংযুত্তো, একগ্গো সুসমাহিতো;
বুদ্ধস্স ওৰসো পুত্তো, ধম্মজোম্হি সুনিম্মিতো.
১১৬. ‘‘ধম্মৰাজং উপগম্ম, অপুচ্ছিং পঞ্হমুত্তমং;
কথযন্তো চ মে পঞ্হং, ধম্মসোতং উপানযি.
১১৭. ‘‘তস্সাহং ধম্মমঞ্ঞায, ৱিহাসিং সাসনে ৰতো;
সব্বাসৱে পৰিঞ্ঞায, ৱিহৰামি অনাসৱো.
১১৮. ‘‘সতসহস্সিতো কপ্পে, জলজুত্তমনাযকো;
নিব্বাযি অনুপাদানো, দীপোৱ তেলসঙ্খযা.
১১৯. ‘‘সত্তযোজনিকং আসি, থূপঞ্চ ৰতনামযং;
ধজং তত্থ অপূজেসিং, সব্বভদ্দং মনোৰমং.
১২০. ‘‘কস্সপস্স চ বুদ্ধস্স, তিস্সো নামগ্গসাৱকো;
পুত্তো মে ওৰসো আসি, দাযাদো জিনসাসনে.
১২১. ‘‘তস্স হীনেন মনসা, ৱাচং ভাসিং অভদ্দকং;
তেন কম্মৱিপাকেন, পচ্ছা মে আসি ভদ্দকং [পচ্ছিমে অদ্দসং জিনং (সী.)].
১২২. ‘‘উপৱত্তনে সালৱনে, পচ্ছিমে সযনে মুনি;
পব্বাজেসি মহাৱীৰো, হিতো কাৰুণিকো জিনো.
১২৩. ‘‘অজ্জেৱ দানি পব্বজ্জা, অজ্জেৱ উপসম্পদা;
অজ্জেৱ পৰিনিব্বানং, সম্মুখা দ্ৱিপদুত্তমে.
১২৪. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.
ইত্থং সুদং আযস্মা সুভদ্দো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.
সুভদ্দত্থেৰস্সাপদানং নৱমং.