১০. পিযালফলদাযকত্থেৰঅপদানং
৬৬. ‘‘পাৰাৱতো [পৰোধকো (স্যা.)] তদা আসিং, পৰং অনুপৰোধকো;
পব্ভাৰে সেয্যং কপ্পেমি, অৱিদূৰে সিখিসত্থুনো.
৬৭. ‘‘সাযং পাতঞ্চ পস্সামি, বুদ্ধং লোকগ্গনাযকং;
দেয্যধম্মো চ মে নত্থি, দ্ৱিপদিন্দস্স তাদিনো.
৬৮. ‘‘পিযালফলমাদায, অগমং বুদ্ধসন্তিকং;
পটিগ্গহেসি ভগৱা, লোকজেট্ঠো নৰাসভো.
৬৯. ‘‘ততো পৰং উপাদায, পৰিচাৰিং ৱিনাযকং;
তেন চিত্তপ্পসাদেন, তত্থ কালঙ্কতো অহং.
৭০. ‘‘একত্তিংসে ইতো কপ্পে, যং ফলং অদদিং অহং;
দুগ্গতিং নাভিজানামি, ফলদানস্সিদং ফলং.
৭১. ‘‘ইতো পন্নৰসে কপ্পে, তযো আসুং পিযালিনো;
সত্তৰতনসম্পন্না, চক্কৱত্তী মহব্বলা.
৭২. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.
ইত্থং সুদং আযস্মা পিযালফলদাযকো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.
পিযালফলদাযকত্থেৰস্সাপদানং দসমং.
সোভিতৱগ্গো চুদ্দসমো.