১০. পিযালফলদাযকত্থেৰঅপদানং

৬৬. ‘‘পাৰাৱতো [পৰোধকো (স্যা.)] তদা আসিং, পৰং অনুপৰোধকো;

পব্ভাৰে সেয্যং কপ্পেমি, অৱিদূৰে সিখিসত্থুনো.

৬৭. ‘‘সাযং পাতঞ্চ পস্সামি, বুদ্ধং লোকগ্গনাযকং;

দেয্যধম্মো চ মে নত্থি, দ্ৱিপদিন্দস্স তাদিনো.

৬৮. ‘‘পিযালফলমাদায, অগমং বুদ্ধসন্তিকং;

পটিগ্গহেসি ভগৱা, লোকজেট্ঠো নৰাসভো.

৬৯. ‘‘ততো পৰং উপাদায, পৰিচাৰিং ৱিনাযকং;

তেন চিত্তপ্পসাদেন, তত্থ কালঙ্কতো অহং.

৭০. ‘‘একত্তিংসে ইতো কপ্পে, যং ফলং অদদিং অহং;

দুগ্গতিং নাভিজানামি, ফলদানস্সিদং ফলং.

৭১. ‘‘ইতো পন্নৰসে কপ্পে, তযো আসুং পিযালিনো;

সত্তৰতনসম্পন্না, চক্কৱত্তী মহব্বলা.

৭২. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো…পে… কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.

ইত্থং সুদং আযস্মা পিযালফলদাযকো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.

পিযালফলদাযকত্থেৰস্সাপদানং দসমং.

সোভিতৱগ্গো চুদ্দসমো.