১. সেৰেয্যকত্থেৰঅপদানং
১. ‘‘অজ্ঝাযকো মন্তধৰো, তিণ্ণং ৱেদান পাৰগূ;
অব্ভোকাসে ঠিতো সন্তো, অদ্দসং লোকনাযকং.
২. ‘‘সীহং যথা ৱনচৰং, ব্যগ্ঘৰাজংৱ নিত্তসং;
তিধাপভিন্নমাতঙ্গং, কুঞ্জৰংৱ মহেসিনং.
৩. ‘‘সেৰেয্যকং গহেত্ৱান, আকাসে উক্খিপিং [নিক্খিপিং (ক.)] অহং;
বুদ্ধস্স আনুভাৱেন, পৰিৱাৰেন্তি সব্বসো [সব্বতো (সী.)].
৪. ‘‘অধিট্ঠহি মহাৱীৰো, সব্বঞ্ঞূ লোকনাযকো;
সমন্তা পুপ্ফচ্ছদনা, ওকিৰিংসু নৰাসভং.
৫. ‘‘ততো সা পুপ্ফকঞ্চুকা, অন্তোৱণ্টা বহিমুখা;
সত্তাহং ছদনং কত্ৱা, ততো অন্তৰধাযথ.
৬. ‘‘তঞ্চ অচ্ছৰিযং দিস্ৱা, অব্ভুতং লোমহংসনং;
বুদ্ধে চিত্তং পসাদেসিং, সুগতে লোকনাযকে.
৭. ‘‘তেন চিত্তপ্পসাদেন, সুক্কমূলেন চোদিতো;
কপ্পানং সতসহস্সং, দুগ্গতিং নুপপজ্জহং.
৮. ‘‘পন্নৰসসহস্সম্হি, কপ্পানং পঞ্চৱীসতি;
ৱীতমলা [চিত্তমালা (সী.), ৱিলামালা (স্যা.)] সমানা চ, চক্কৱত্তী মহব্বলা.
৯. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো, ৱিমোক্খাপি চ অট্ঠিমে;
ছড়ভিঞ্ঞা সচ্ছিকতা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.
ইত্থং সুদং আযস্মা সেৰেয্যকো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.
সেৰেয্যকত্থেৰস্সাপদানং পঠমং.