১. সেৰেয্যকত্থেৰঅপদানং

১. ‘‘অজ্ঝাযকো মন্তধৰো, তিণ্ণং ৱেদান পাৰগূ;

অব্ভোকাসে ঠিতো সন্তো, অদ্দসং লোকনাযকং.

২. ‘‘সীহং যথা ৱনচৰং, ব্যগ্ঘৰাজংৱ নিত্তসং;

তিধাপভিন্নমাতঙ্গং, কুঞ্জৰংৱ মহেসিনং.

৩. ‘‘সেৰেয্যকং গহেত্ৱান, আকাসে উক্খিপিং [নিক্খিপিং (ক.)] অহং;

বুদ্ধস্স আনুভাৱেন, পৰিৱাৰেন্তি সব্বসো [সব্বতো (সী.)].

৪. ‘‘অধিট্ঠহি মহাৱীৰো, সব্বঞ্ঞূ লোকনাযকো;

সমন্তা পুপ্ফচ্ছদনা, ওকিৰিংসু নৰাসভং.

৫. ‘‘ততো সা পুপ্ফকঞ্চুকা, অন্তোৱণ্টা বহিমুখা;

সত্তাহং ছদনং কত্ৱা, ততো অন্তৰধাযথ.

৬. ‘‘তঞ্চ অচ্ছৰিযং দিস্ৱা, অব্ভুতং লোমহংসনং;

বুদ্ধে চিত্তং পসাদেসিং, সুগতে লোকনাযকে.

৭. ‘‘তেন চিত্তপ্পসাদেন, সুক্কমূলেন চোদিতো;

কপ্পানং সতসহস্সং, দুগ্গতিং নুপপজ্জহং.

৮. ‘‘পন্নৰসসহস্সম্হি, কপ্পানং পঞ্চৱীসতি;

ৱীতমলা [চিত্তমালা (সী.), ৱিলামালা (স্যা.)] সমানা চ, চক্কৱত্তী মহব্বলা.

৯. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো, ৱিমোক্খাপি চ অট্ঠিমে;

ছড়ভিঞ্ঞা সচ্ছিকতা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.

ইত্থং সুদং আযস্মা সেৰেয্যকো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.

সেৰেয্যকত্থেৰস্সাপদানং পঠমং.