৩-৫. পুণ্ণমন্তাণিপুত্তত্থেৰঅপদানং

৪৩৪. ‘‘অজ্ঝাযকো মন্তধৰো, তিণ্ণং ৱেদান পাৰগূ;

পুৰক্খতোম্হি সিস্সেহি, উপগচ্ছিং নৰুত্তমং.

৪৩৫. ‘‘পদুমুত্তৰো লোকৱিদূ, আহুতীনং পটিগ্গহো;

মম কম্মং পকিত্তেসি, সঙ্খিত্তেন মহামুনি.

৪৩৬. ‘‘তাহং ধম্মং সুণিত্ৱান, অভিৱাদেত্ৱান সত্থুনো;

অঞ্জলিং পগ্গহেত্ৱান, পক্কমিং [পক্কামিং (সী. স্যা.)] দক্খিণামুখো.

৪৩৭. ‘‘সঙ্খিত্তেন সুণিত্ৱান, ৱিত্থাৰেন অভাসযিং [অদেসযিং (সী. স্যা.)];

সব্বে সিস্সা অত্তমনা, সুত্ৱান মম ভাসতো;

সকং দিট্ঠিং ৱিনোদেত্ৱা, বুদ্ধে চিত্তং পসাদযুং.

৪৩৮. ‘‘সঙ্খিত্তেনপি দেসেমি, ৱিত্থাৰেন তথেৱহং [দেসেসিং ৱিত্থাৰেনপি ভাসযিং (ক.)];

অভিধম্মনযঞ্ঞূহং, কথাৱত্থুৱিসুদ্ধিযা;

সব্বেসং ৱিঞ্ঞাপেত্ৱান, ৱিহৰামি অনাসৱো.

৪৩৯. ‘‘ইতো পঞ্চসতে কপ্পে, চতুৰো সুপ্পকাসকা;

সত্তৰতনসম্পন্না, চতুদীপম্হি ইস্সৰা.

৪৪০. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো, ৱিমোক্খাপি চ অট্ঠিমে;

ছড়ভিঞ্ঞা সচ্ছিকতা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.

ইত্থং সুদং আযস্মা পুণ্ণো মন্তাণিপুত্তো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.

পুণ্ণমন্তাণিপুত্তত্থেৰস্সাপদানং পঞ্চমং.