৩-৫. পুণ্ণমন্তাণিপুত্তত্থেৰঅপদানং
৪৩৪. ‘‘অজ্ঝাযকো মন্তধৰো, তিণ্ণং ৱেদান পাৰগূ;
পুৰক্খতোম্হি সিস্সেহি, উপগচ্ছিং নৰুত্তমং.
৪৩৫. ‘‘পদুমুত্তৰো লোকৱিদূ, আহুতীনং পটিগ্গহো;
মম কম্মং পকিত্তেসি, সঙ্খিত্তেন মহামুনি.
৪৩৬. ‘‘তাহং ধম্মং সুণিত্ৱান, অভিৱাদেত্ৱান সত্থুনো;
অঞ্জলিং পগ্গহেত্ৱান, পক্কমিং [পক্কামিং (সী. স্যা.)] দক্খিণামুখো.
৪৩৭. ‘‘সঙ্খিত্তেন সুণিত্ৱান, ৱিত্থাৰেন অভাসযিং [অদেসযিং (সী. স্যা.)];
সব্বে সিস্সা অত্তমনা, সুত্ৱান মম ভাসতো;
সকং দিট্ঠিং ৱিনোদেত্ৱা, বুদ্ধে চিত্তং পসাদযুং.
৪৩৮. ‘‘সঙ্খিত্তেনপি দেসেমি, ৱিত্থাৰেন তথেৱহং [দেসেসিং ৱিত্থাৰেনপি ভাসযিং (ক.)];
অভিধম্মনযঞ্ঞূহং, কথাৱত্থুৱিসুদ্ধিযা;
সব্বেসং ৱিঞ্ঞাপেত্ৱান, ৱিহৰামি অনাসৱো.
৪৩৯. ‘‘ইতো পঞ্চসতে কপ্পে, চতুৰো সুপ্পকাসকা;
সত্তৰতনসম্পন্না, চতুদীপম্হি ইস্সৰা.
৪৪০. ‘‘পটিসম্ভিদা চতস্সো, ৱিমোক্খাপি চ অট্ঠিমে;
ছড়ভিঞ্ঞা সচ্ছিকতা, কতং বুদ্ধস্স সাসনং’’.
ইত্থং সুদং আযস্মা পুণ্ণো মন্তাণিপুত্তো থেৰো ইমা গাথাযো অভাসিত্থাতি.
পুণ্ণমন্তাণিপুত্তত্থেৰস্সাপদানং পঞ্চমং.