২. দুতিযঅনিযতসিক্খাপদৱণ্ণনা

৪৫২. তেন সমযেন বুদ্ধো ভগৱাতি দুতিযঅনিযতসিক্খাপদং. তত্থ ভগৱতা পটিক্খিত্তন্তিআদিম্হি ‘‘যং একো একায ৰহো পটিচ্ছন্নে আসনে অলংকম্মনিযে নিসজ্জং কপ্পেয্য, তং নিসজ্জং কপ্পেতুং পটিক্খিত্ত’’ন্তি এৱং সম্বন্ধো ৱেদিতব্বো. ইতৰথা হি ‘‘একস্স একাযা’’তি ৱত্তব্বং সিযা, কস্মা? ‘‘পটিক্খিত্ত’’ন্তি ৱুত্তত্তা. সামিঅত্থে ৱা এতং পচ্চত্তৱচনং ৱেদিতব্বং.

৪৫৩. ন হেৱ খো পন পটিচ্ছন্নন্তি এত্থ পন যম্পি বহি পৰিক্খিত্তং অন্তো ৱিৱটং পৰিৱেণঙ্গণাদি, তম্পি অন্তোগধন্তি ৱেদিতব্বং. এৱৰূপঞ্হি ঠানং অপ্পটিচ্ছন্নেযেৱ গহিতন্তি মহাপচ্চৰিযং ৱুত্তং. সেসং পঠমসিক্খাপদনযেনেৱ ৱেদিতব্বং. কেৱলঞ্হি ইধ ইত্থীপি পুৰিসোপি যো কোচি ৱিঞ্ঞূ অনন্ধো অবধিৰো অন্তোদ্ৱাদসহত্থে ওকাসে ঠিতো ৱা নিসিন্নো ৱা ৱিক্খিত্তোপি নিদ্দাযন্তোপি অনাপত্তিং কৰোতি. বধিৰো পন চক্খুমাপি অন্ধো ৱা অবধিৰোপি ন কৰোতি. পাৰাজিকাপত্তিঞ্চ পৰিহাপেত্ৱা দুট্ঠুল্লৱাচাপত্তি ৱুত্তাতি অযং ৱিসেসো. সেসং পুৰিমসদিসমেৱ. উভযত্থাপি উম্মত্তকআদিকম্মিকানং অনাপত্তি.

সমুট্ঠানাদীসু ইদংসিক্খাপদং তিসমুট্ঠানং – কাযচিত্ততো, ৱাচাচিত্ততো, কাযৱাচাচিত্ততো চ সমুট্ঠাতি. কিৰিযং, সঞ্ঞাৱিমোক্খং, সচিত্তকং, লোকৱজ্জং, কাযকম্মং, ৱচীকম্মং, অকুসলচিত্তং, সুখমজ্ঝত্তৱেদনাহি দ্ৱিৱেদনং. সেসং উত্তানত্থমেৱাতি.

দুতিযঅনিযতসিক্খাপদৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.

সমন্তপাসাদিকায ৱিনযসংৱণ্ণনায

অনিযতৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.