১. পঠমলসুণসিক্খাপদৱণ্ণনা
তিংসকানন্তৰং ধম্মা, ছসট্ঠিসতসঙ্গহা;
সঙ্গীতা যে অযং দানি, হোতি তেসম্পি ৱণ্ণনা.
৭৯৩. তত্থ লসুণৱগ্গস্স তাৱ পঠমসিক্খাপদে – দ্ৱে তযো ভণ্ডিকেতি দ্ৱে ৱা তযো ৱা পোট্টলিকে; সম্পুণ্ণমিঞ্জানমেতং অধিৱচনং. ন মত্তং জানিত্ৱাতি পমাণং অজানিত্ৱা খেত্তপালস্স ৱাৰেন্তস্স বহুং লসুণং হৰাপেসি.
অঞ্ঞতৰং হংসযোনিন্তি সুৱণ্ণহংসযোনিং. সো তাসং একেকন্তি সো হংসো জাতিস্সৰো অহোসি, অথ পুব্বসিনেহেন আগন্ত্ৱা তাসং একেকং পত্তং দেতি, তং তাপনতালনচ্ছেদনক্খমং সুৱণ্ণমেৱ হোতি.
৭৯৫. মাগধকন্তি মগধেসু জাতং. মগধৰট্ঠে জাতলসুণমেৱ হি ইধ লসুণন্তি অধিপ্পেতং, তম্পি ভণ্ডিকলসুণমেৱ, ন একদ্ৱিতিমিঞ্জকং. কুৰুন্দিযং পন জাতদেসং অৱত্ৱা ‘‘মাগধকং নাম ভণ্ডিকলসুণ’’ন্তি ৱুত্তং. অজ্ঝোহাৰে অজ্ঝোহাৰেতি এত্থ সচে দ্ৱে তযো ভণ্ডিকে একতোযেৱ সঙ্খাদিত্ৱা অজ্ঝোহৰতি, একং পাচিত্তিযং. ভিন্দিত্ৱা একেকং মিঞ্জং খাদন্তিযা পন পযোগগণনায পাচিত্তিযানীতি.
৭৯৭. পলণ্ডুকাদীনং ৱণ্ণেন ৱা মিঞ্জায ৱা নানত্তং ৱেদিতব্বং – ৱণ্ণেন তাৱ পলণ্ডুকো পণ্ডুৱণ্ণো হোতি. ভঞ্জনকো লোহিতৱণ্ণো. হৰিতকো হৰিতপণ্ণৱণ্ণো. মিঞ্জায পন পলণ্ডুকস্স একা মিঞ্জা হোতি, ভঞ্জনকস্স দ্ৱে, হৰিতকস্স তিস্সো. চাপলসুণো অমিঞ্জকো, অঙ্কুৰমত্তমেৱ হি তস্স হোতি. মহাপচ্চৰিযাদীসু পন ‘‘পলণ্ডুকস্স তীণি মিঞ্জানি, ভঞ্জনকস্স দ্ৱে, হৰিতকস্স এক’’ন্তি ৱুত্তং. এতে পলণ্ডুকাদযো সভাৱেনেৱ ৱট্টন্তি. সূপসম্পাকাদীসু পন মাগধকম্পি ৱট্টতি. তঞ্হি পচ্চমানেসু মুগ্গসূপাদীসু ৱা মচ্ছমংসৱিকতিযা ৱা তেলাদীসু ৱা বদৰসাড়ৱাদীসু ৱা অম্বিলসাকাদীসু ৱা উত্তৰিভঙ্গেসু ৱা যত্থ কত্থচি অন্তমসো যাগুভত্তেপি পক্খিপিতুং ৱট্টতি. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ.
এড়কলোমসমুট্ঠানং – কিৰিযং, নোসঞ্ঞাৱিমোক্খং, অচিত্তকং, পণ্ণত্তিৱজ্জং, কাযকম্মং, তিচিত্তং, তিৱেদনন্তি.
লসুণসিক্খাপদং পঠমং.