৩. হসধম্মসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩৩৫. ততিযে – অপ্পকতঞ্ঞুনোতি যং ভগৱতা পকতং পঞ্ঞত্তং, তং ন জানন্তীতি অত্থো.

৩৩৬. উদকে হসধম্মেতি উদককীড়িকা ৱুচ্চতি. উপৰিগোপ্ফকেতি গোপ্ফকানং উপৰিভাগপ্পমাণে. হসাধিপ্পাযোতি কীড়াধিপ্পাযো. নিমুজ্জতি ৱাতিআদীসু নিমুজ্জনত্থায ওৰোহন্তস্স পদৱাৰে পদৱাৰে দুক্কটং. নিমুজ্জনুম্মুজ্জনেসু পযোগে পযোগে পাচিত্তিযং. নিমুজ্জিত্ৱা অন্তোউদকেযেৱ গচ্ছন্তস্স হত্থৱাৰপদৱাৰেসু সব্বত্থ পাচিত্তিযং. পলৱতীতি তৰতি. হত্থেহি তৰন্তস্স হত্থৱাৰে হত্থৱাৰে পাচিত্তিযং. পাদেসুপি এসেৱ নযো. যেন যেন অঙ্গেন তৰতি, তস্স তস্স পযোগে পযোগে পাচিত্তিযং. তীৰতো ৱা ৰুক্খতো ৱা উদকে পততি, পাচিত্তিযমেৱ. নাৱায কীড়তীতি ফিযাৰিত্তাদীহি নাৱং পাজেন্তো ৱা তীৰে উস্সাৰেন্তো ৱা নাৱায কীড়তি, দুক্কটং.

হত্থেন ৱাতিআদীসুপি পযোগে পযোগে দুক্কটং. কেচি হত্থেন উদকে খিত্তায কথলায পতনুপ্পতনৱাৰেসু দুক্কটং ৱদন্তি, তং ন গহেতব্বং. তত্থ হি একপযোগত্তা একমেৱ দুক্কটং, অপিচ উপৰিগোপ্ফকে ৱুত্তানি উম্মুজ্জনাদীনি ঠপেত্ৱা অঞ্ঞেন যেন কেনচি আকাৰেন উদকং ওতৰিত্ৱা ৱা অনোতৰিত্ৱা ৱা যত্থ কত্থচি ঠিতং উদকং অন্তমসো বিন্দুং গহেত্ৱা খিপনকীড়াযপি কীড়ন্তস্স দুক্কটমেৱ, অত্থজোতকং পন অক্খৰং লিখিতুং ৱট্টতি, অযমেত্থ ৱিনিচ্ছযো. সেসমেত্থ উত্তানমেৱ.

পঠমপাৰাজিকসমুট্ঠানং – কিৰিযং, সঞ্ঞাৱিমোক্খং, সচিত্তকং, লোকৱজ্জং, কাযকম্মং, অকুসলচিত্তং, তিৱেদনন্তি.

হসধম্মসিক্খাপদং ততিযং.