৪. অনাদৰিযসিক্খাপদৱণ্ণনা

৩৪২. চতুত্থে – কথাযং নস্সেয্যাতি কথং অযং ধম্মো তন্তি পৱেণী নস্সেয্য. তং ৱা ন সিক্খিতুকামোতি যেন পঞ্ঞত্তেন ৱুচ্চতি, তং পঞ্ঞত্তং ন সিক্খিতুকামো. অপঞ্ঞত্তেনাতি সুত্তে ৱা অভিধম্মে ৱা আগতেন.

৩৪৪. এৱং অম্হাকং আচৰিযানং উগ্গহোতি এত্থ গাৰয্হো আচৰিযুগ্গহো ন গহেতব্বো; পৱেণিযা আগতো আচৰিযুগ্গহোৱ গহেতব্বো. কুৰুন্দিযং পন ‘‘লোকৱজ্জে আচৰিযুগ্গহো ন ৱট্টতি, পণ্ণত্তিৱজ্জে পন ৱট্টতী’’তি ৱুত্তং. মহাপচ্চৰিযং ‘‘সুত্তং সুত্তানুলোমঞ্চ উগ্গহিতকানংযেৱ আচৰিযানং উগ্গহো পমাণং, অজানন্তানং কথা অপ্পমাণন্তি ৱুত্তং. তং সব্বং পৱেণিযা আগতেসমোধানং গচ্ছতি. সেসং উত্তানমেৱাতি.

তিসমুট্ঠানং – কাযচিত্ততো ৱাচাচিত্ততো কাযৱাচাচিত্ততো চ সমুট্ঠাতি, কিৰিযং, সঞ্ঞাৱিমোক্খং, সচিত্তকং, লোকৱজ্জং, কাযকম্মং, ৱচীকম্মং, অকুসলচিত্তং, দুক্খৱেদনন্তি.

অনাদৰিযসিক্খাপদং চতুত্থং.