১১. পঞ্চসতিকক্খন্ধকং

খুদ্দানুখুদ্দকসিক্খাপদকথা

৪৪১. পঞ্চসতিকক্খন্ধকে – চত্তাৰি পাৰাজিকানি ঠপেত্ৱা অৱসেসানি খুদ্দানুখুদ্দকানীতি এৱমাদি একসিক্খাপদম্পি অপৰিচ্চজিত্ৱা সব্বেসং সঙ্গহেতব্বভাৱদস্সনত্থং পৰিযাযেন ৱুত্তং. ইদং ৱো সমণানন্তি ইদং সমণানং. পদপূৰণমত্তে ৱোকাৰো.

৪৪৩. ইদম্পি তে আৱুসো আনন্দ দুক্কটন্তি ‘‘ইদং তযা দুট্ঠু কত’’ন্তি কেৱলং গৰহন্তেহি থেৰেহি ৱুত্তং, ন আপত্তিং সন্ধায ৱুত্তং. ন হি তে আপত্তানাপত্তিং ন জানন্তি. ইদানেৱ চেতং অনুস্সাৱিতং – ‘‘সঙ্ঘো অপঞ্ঞত্তং ন পঞ্ঞপেতি, পঞ্ঞত্তং ন সমুচ্ছিন্দতী’’তি. দেসেহি তং দুক্কটন্তি ইদম্পি চ ‘‘আম, ভন্তে, দুট্ঠু মযা কত’’ন্তি এৱং পটিজানাহি, তং দুক্কটন্তি ইদং সন্ধায ৱুত্তং, ন আপত্তিদেসনং. থেৰো পন যস্মা অসতিযা ন পুচ্ছি ন অনাদৰেন, তস্মা তত্থ দুট্ঠুকতভাৱম্পি অসল্লক্খেন্তো ‘‘নাহং তং দুক্কটং পস্সামী’’তি ৱত্ৱা থেৰেসু গাৰৱং দস্সেন্তো ‘‘অপিচাযস্মন্তানং সন্ধায দেসেমি তং দুক্কট’’ন্তি আহ. যথা তুম্হে ৱদথ, তথা পটিজানামীতি ৱুত্তং হোতি. এসেৱ নযো অৱসেসেসু চতূসু ঠানেসু. সেসমেত্থ যং ৱত্তব্বং সিযা, তং নিদানৱণ্ণনাযমেৱ ৱুত্তং.

খুদ্দানুখুদ্দকসিক্খাপদকথা নিট্ঠিতা.

পঞ্চসতিকক্খন্ধকৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.