৩. সুতনুসুত্তৱণ্ণনা

৯০১. ততিযে মহাভিঞ্ঞতন্তি ছঅভিঞ্ঞাভাৱং. হীনং ধম্মন্তিআদীসু ইমায পাড়িযা অত্থো ৱেদিতব্বো –

‘‘কতমে ধম্মা হীনা? দ্ৱাদস অকুসলচিত্তুপ্পাদা, ইমে ধম্মা হীনা. কতমে ধম্মা মজ্ঝিমা? তীসু ভূমীসু কুসলং, তীসু ভূমীসু ৱিপাকো, তীসু ভূমীসু কিৰিযাব্যাকতং সব্বঞ্চ ৰূপং, ইমে ধম্মা মজ্ঝিমা. কতমে ধম্মা পণীতা? চত্তাৰো মগ্গা অপৰিযাপন্না, চত্তাৰি চ সামঞ্ঞফলানি নিব্বানঞ্চ, ইমে ধম্মা পণীতা’’তি (ধ. স. ১৪২৩-১৪২৫).