৮. সূকৰখতসুত্তৱণ্ণনা

৫২৮. অট্ঠমে সূকৰখতাযন্তি সূকৰখতলেণে. কস্সপবুদ্ধকালে কিৰ তং লেণং একস্মিং বুদ্ধন্তৰে পথৱিযা ৱড্ঢমানায অন্তোভূমিগতং জাতং. অথেকদিৱসং একো সূকৰো তস্স ছদনপৰিযন্তসমীপে পংসুং খণি. দেৱে ৱুট্ঠে পংসু ধোতা, ছদনপৰিযন্তো পাকটো অহোসি. একো ৱনচৰকো দিস্ৱা ‘‘পুব্বে সীলৱন্তেহি পৰিভুত্তট্ঠানেন ভৱিতব্বং, পটিজগ্গিস্সামি ন’’ন্তি সমন্ততো পংসুং অপনেত্ৱা লেণং সোধেত্ৱা কুটিপৰিক্খেপং কত্ৱা দ্ৱাৰৱাতপানং যোজেত্ৱা সুপৰিনিট্ঠিতসুধাকম্মচিত্তকম্মং ৰজতপট্টসদিসায ৱালিকায সন্থৰিতং পৰিৱেণং কত্ৱা মঞ্চপীঠং পঞ্ঞাপেত্ৱা ভগৱতো ৱসনত্থায অদাসি, লেণং গম্ভীৰং অহোসি ওতৰিত্ৱা আৰুহিতব্বং. তং সন্ধাযেতং ৱুত্তং. পৰমনিপচ্চকাৰন্তি ভাৱনপুংসকং, পৰমনিপচ্চকাৰী হুত্ৱা পৱত্তমানো পৱত্ততীতি ৱুত্তং হোতি. অনুত্তৰং যোগক্খেমন্তি অৰহত্তং. সপ্পতিস্সোতি সজেট্ঠকো. সেসং সব্বত্থ উত্তানত্থমেৱাতি.

সূকৰখতৱগ্গো ছট্ঠো.