৪-১০. পঠমগিলানসুত্তাদিৱণ্ণনা
১৯৫-২০১. চতুত্থে তথা পহীনো চাযস্মতো মহাকস্সপস্স সো আবাধো অহোসীতি থেৰস্স কিৰ ইমং বোজ্ঝঙ্গভাৱনং সাধুকং সুণন্তস্স এতদহোসি ‘‘ময্হং পব্বজিতদিৱসতো সত্তমে দিৱসে সচ্চানি পটিৱিজ্ঝন্তস্স ইমে বোজ্ঝঙ্গা পাতুভূতা’’তি. অথস্স ‘‘নিয্যানিকং ৱত সত্থুসাসন’’ন্তি চিন্তযতো লোহিতং পসীদি, উপাদাৰূপং ৱিসুদ্ধং অহোসি, পোক্খৰপত্তে পতিতউদকবিন্দু ৱিয সৰীৰতো ৰোগো ৱিনিৱত্তিত্ৱা গতো. তেন ৱুত্তং ‘‘তথা পহীনো চাযস্মতো মহাকস্সপস্স সো আবাধো অহোসী’’তি. পঞ্চমছট্ঠেসুপি এসেৱ নযো. ইমেসং পন তিণ্ণম্পি জনানং পব্বতপাদে পুপ্ফিতৱিসৰুক্খৱাতসম্ফস্সেন উপ্পন্নো মন্দসীতজৰো আবাধোতি ৱেদিতব্বো. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱাতি.
গিলানৱগ্গো.