১. লোকচিন্তাসুত্তৱণ্ণনা

১১১১. পঞ্চমস্স পঠমে সুমাগধায পোক্খৰণিযাতি এৱংনামিকায পোক্খৰণিযা. লোকচিন্তং চিন্তেন্তোতি, ‘‘কেন নু খো চন্দিমসূৰিযা কতা, কেন মহাপথৱী, কেন মহাসমুদ্দো, কেন সত্তা উপ্পাদিতা, কেন পব্বতা, কেন অম্বতালনাড়িকেৰাদযো’’তি এৱৰূপং লোকচিন্তং চিন্তেন্তো নিসীদি.

ৱিচেতোতি ৱিগতচিত্তো ৱিক্খিত্তচিত্তো ৱা. ভূতংযেৱ অদ্দসাতি তে কিৰ অসুৰা সম্বৰিমাযং সম্পৰিৱত্তেত্ৱা যথা নে সো পুৰিসো হত্থিঅস্সাদীসু আৰুহন্তে উক্খিপিত্ৱা, ভিসমুড়ালচ্ছিদ্দেহি পৱিসন্তে পস্সতি, এৱং অধিট্ঠহিংসু. তং সন্ধায সত্থা ‘‘ভূতংযেৱ অদ্দসা’’তি আহ. দেৱানংযেৱ মোহযমানাতি দেৱানং চিত্তং মোহযন্তা. তস্মাতি যস্মা লোকচিন্তং চিন্তেন্তো উম্মত্তকোপি হোতি, তস্মা.