৩. ধম্মদিন্নসুত্তৱণ্ণনা
১০৪৯. ততিযে ধম্মদিন্নোতি সত্তসু জনেসু একো. বুদ্ধকালস্মিঞ্হি ধম্মদিন্নো উপাসকো, ৱিসাখো উপাসকো, উগ্গো গহপতি, চিত্তো গহপতি, হত্থকো আড়ৱকো, চূড়অনাথপিণ্ডিকো, মহাঅনাথপিণ্ডিকোতি ইমে সত্ত জনা পঞ্চসতউপাসকপৰিৱাৰা অহেসুং. এতেসু এস অঞ্ঞতৰো.
গম্ভীৰাতি ধম্মগম্ভীৰা সল্লসুত্তাদযো. গম্ভীৰত্থাতি অত্থগম্ভীৰা চেতনাসুত্তন্তাদযো. লোকুত্তৰাতি লোকুত্তৰত্থদীপকা অসঙ্খতসংযুত্তাদযো. সুঞ্ঞতপ্পটিসংযুত্তাতি সত্তসুঞ্ঞতাদীপকা খজ্জনিকসুত্তন্তাদযো. উপসম্পজ্জ ৱিহৰিস্সামাতি পটিলভিত্ৱা ৱিহৰিস্সাম. এৱঞ্হি ৱো, ধম্মদিন্ন, সিক্খিতব্বন্তি এৱং তুম্হেহি চন্দোপমপটিপদং ৰথৱিনীতপটিপদং মোনেয্যপটিপদং মহাঅৰিযৱংসপটিপদং পূৰেন্তেহি সিক্খিতব্বং. ইতি সত্থা ইমেসং উপাসকানং অসয্হভাৰং আৰোপেসি. কস্মা? এতে কিৰ ন অত্তনো ভূমিযং ঠত্ৱা ওৱাদং যাচিংসু, অৱিসেসেন পন সব্বভাৰং উক্খিপিতুং সমত্থা ৱিয ‘‘ওৱদতু নো, ভন্তে, ভগৱা’’তি যাচিংসু. তেন তেসং সত্থা অসয্হভাৰং আৰোপেন্তো এৱমাহ. ন খো নেতন্তি ন খো এতং. নকাৰো পনেত্থ ব্যঞ্জনসন্ধিমত্তমেৱাতি ৱেদিতব্বো. তস্মাতি যস্মা ইদানি অত্তনো ভূমিযং ঠত্ৱা ওৱাদং যাচথ, তস্মা.