৭. পঠমগেলঞ্ঞসুত্তৱণ্ণনা

২৫৫. সত্তমে যেন গিলানসালা তেনুপসঙ্কমীতি ‘‘সদেৱকে লোকে অগ্গপুগ্গলো তথাগতোপি গিলানুপট্ঠানং গচ্ছতি, উপট্ঠাতব্বযুত্তকা নাম গিলানাতি ভিক্খূ সদ্দহিত্ৱা ওকপ্পেত্ৱা গিলানে উপট্ঠাতব্বে মঞ্ঞিস্সন্তী’’তি চ ‘‘যে তত্থ কম্মট্ঠানসপ্পাযা, তেসং কম্মট্ঠানং কথেস্সামী’’তি চ চিন্তেত্ৱা উপসঙ্কমি. কাযে কাযানুপস্সীতিআদীসু যং ৱত্তব্বং, তং পৰতো ৱক্খাম. অনিচ্চানুপস্সীতি অনিচ্চতং অনুপস্সন্তো. ৱযানুপস্সীতি ৱযং অনুপস্সন্তো. ৱিৰাগানুপস্সীতি ৱিৰাগং অনুপস্সন্তো. নিৰোধানুপস্সীতি নিৰোধং অনুপস্সন্তো. পটিনিস্সগ্গানুপস্সীতি পটিনিস্সগ্গং অনুপস্সন্তো.

এত্তাৱতা কিং দস্সিতং হোতি? ইমস্স ভিক্খুনো আগমনীযপটিপদা, সতিপট্ঠানাপি হি পুব্বভাগাযেৱ, সম্পজঞ্ঞেপি অনিচ্চানুপস্সনা ৱযানুপস্সনা ৱিৰাগানুপস্সনাতি চ ইমাপি তিস্সো অনুপস্সনা পুব্বভাগাযেৱ, নিৰোধানুপস্সনাপি পটিনিস্সগ্গানুপস্সনাপি ইমা দ্ৱে মিস্সকা. এত্তাৱতা ইমস্স ভিক্খুনো ভাৱনাকালো দস্সিতোতি. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.