৮. ৰাহুলোৱাদসুত্তৱণ্ণনা

১২১. অট্ঠমে ৱিমুত্তিপৰিপাচনিযাতি ৱিমুত্তিং পৰিপাচেন্তীতি ৱিমুত্তিপৰিপাচনিযা. ধম্মাতি পন্নৰস ধম্মা, তে সদ্ধিন্দ্ৰিযাদীনং ৱিসুদ্ধিকৰণৱসেন ৱেদিতব্বা. ৱুত্তঞ্হেতং –

‘‘অস্সদ্ধে পুগ্গলে পৰিৱজ্জযতো, সদ্ধে পুগ্গলে সেৱতো ভজতো পযিৰুপাসতো, পসাদনীযে সুত্তন্তে পচ্চৱেক্খতো, ইমেহি তীহাকাৰেহি সদ্ধিন্দ্ৰিযং ৱিসুজ্ঝতি. কুসীতে পুগ্গলে পৰিৱজ্জযতো, আৰদ্ধৱীৰিযে পুগ্গলে সেৱতো ভজতো পযিৰুপাসতো, সম্মপ্পধানে পচ্চৱেক্খতো, ইমেহি তীহাকাৰেহি ৱীৰিযিন্দ্ৰিযং ৱিসুজ্ঝতি. মুট্ঠস্সতী পুগ্গলে পৰিৱজ্জযতো, উপট্ঠিতস্সতী পুগ্গলে সেৱতো ভজতো পযিৰুপাসতো, সতিপট্ঠানে পচ্চৱেক্খতো, ইমেহি তীহাকাৰেহি সতিন্দ্ৰিযং ৱিসুজ্ঝতি. অসমাহিতে পুগ্গলে পৰিৱজ্জযতো, সমাহিতে পুগ্গলে সেৱতো ভজতো পযিৰুপাসতো, ঝানৱিমোক্খে পচ্চৱেক্খতো, ইমেহি তীহাকাৰেহি সমাধিন্দ্ৰিযং ৱিসুজ্ঝতি. দুপ্পঞ্ঞে পুগ্গলে পৰিৱজ্জযতো, পঞ্ঞৱন্তে পুগ্গলে সেৱতো ভজতো পযিৰুপাসতো, গম্ভীৰঞাণচৰিযং পচ্চৱেক্খতো, ইমেহি তীহাকাৰেহি পঞ্ঞিন্দ্ৰিযং ৱিসুজ্ঝতি. ইতি ইমে পঞ্চ পুগ্গলে পৰিৱজ্জযতো, পঞ্চ পুগ্গলে সেৱতো ভজতো পযিৰুপাসতো, পঞ্চ সুত্তন্তে পচ্চৱেক্খতো, ইমেহি পন্নৰসহি আকাৰেহি ইমানি পঞ্চিন্দ্ৰিযানি ৱিসুজ্ঝন্তী’’তি (পটি. ম. ১.১৮৪).

অপৰেপি পন্নৰস ধম্মা ৱিমুত্তিপৰিপাচনিযা – সদ্ধাপঞ্চমানি ইন্দ্ৰিযানি, অনিচ্চসঞ্ঞা, অনিচ্চে দুক্খসঞ্ঞা, দুক্খে অনত্তসঞ্ঞা, পহানসঞ্ঞা, ৱিৰাগসঞ্ঞাতি ইমা পঞ্চ নিব্বেধভাগিযা সঞ্ঞা, মেঘিযত্থেৰস্স কথিতা কল্যাণমিত্ততাদযো পঞ্চ ধম্মাতি (উদা. ৩১). কায পন ৱেলায ভগৱতো এতদহোসীতি? পচ্চূসসমযে লোকং ৱোলোকেন্তস্স.

অনেকানি দেৱতাসহস্সানীতি আযস্মতা ৰাহুলেন পদুমুত্তৰস্স ভগৱতো পাদমূলে পালিতনাগৰাজকালে পত্থনং পট্ঠপেন্তেন সদ্ধিং পত্থনং পট্ঠপিতদেৱতাসু পন কাচি ভূমট্ঠকা দেৱতা, কাচি অন্তলিক্খট্ঠকা, কাচি চাতুমহাৰাজিকা, কাচি দেৱলোকে, কাচি ব্ৰহ্মলোকে নিব্বত্তা. ইমস্মিং পন দিৱসে সব্বাপি তা একট্ঠানে অন্ধৱনস্মিংযেৱ সন্নিপতিতা, তা সন্ধাযাহ – ‘‘অনেকানি দেৱতাসহস্সানী’’তি. ধম্মচক্খুন্তি ইমস্মিং সুত্তে চত্তাৰো চ মগ্গা চত্তাৰি চ ফলানি ধম্মচক্খুন্তি ৱেদিতব্বানি. তত্থ হি কাচি দেৱতা সোতাপন্না অহেসুং, কাচি সকদাগামী, অনাগামী, খীণাসৱা. তাসঞ্চ পন দেৱতানং এত্তকাতি গণনৱসেন পৰিচ্ছেদো নত্থি. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱ.