৪. কামগুণসুত্তৱণ্ণনা

১১৭. চতুত্থে যে মেতি যে মম. চেতসো সম্ফুট্ঠপুব্বাতি চিত্তেন অনুভূতপুব্বা. তত্ৰ মে চিত্তং বহুলং গচ্ছমানং গচ্ছেয্যাতি তেসু পাসাদত্তযতিৱিধনাটকাদিভেদসম্পত্তিৱসেন অনুভূতপুব্বেসু পঞ্চসু কামগুণেসু বহূসু ৱাৰেসু উপ্পজ্জমানং উপ্পজ্জেয্যাতি দীপেতি. পচ্চুপ্পন্নেসু ৱাতি ইধ পধানচৰিযকালে ছব্বস্সানি সুপুপ্ফিতৱনসণ্ডজাতানং দিজগণাদীনং ৱসেন দিট্ঠসুতাদিভেদং মনোৰমাৰম্মণং কামগুণং কত্ৱা দস্সেন্তো ‘‘এৱৰূপেসু পচ্চুপ্পন্নেসু ৱা বহুলং উপ্পজ্জেয্যা’’তি দস্সেতি. অপ্পং ৱা অনাগতেসূতি অনাগতে ‘‘মেত্তেয্যো নাম বুদ্ধো ভৱিস্সতি, সঙ্খো নাম ৰাজা, কেতুমতী নাম ৰাজধানী’’তিআদিৱসেন (দী. নি. ৩.১০৬) পৰিত্তকমেৱ অনাগতেসু কামগুণেসু উপ্পজ্জেয্যাতি দস্সেতি. তত্ৰ মে অত্তৰূপেনাতি তত্ৰ মযা অত্তনো হিতকামজাতিকেন. অপ্পমাদোতি সাতচ্চকিৰিযা পঞ্চসু কামগুণেসু চিত্তস্স অৱোস্সগ্গো. সতীতি আৰম্মণপৰিগ্গহিতসতি. আৰক্খোতি অযং অপ্পমাদো চ সতি চ চেতসো আৰক্খো কৰণীযো, এৱং মে অহোসীতি দস্সেতি, আৰক্খত্থায ইমে দ্ৱে ধম্মা কাতব্বাতি ৱুত্তং হোতি.

তস্মাতিহ, ভিক্খৱে, সে আযতনে ৱেদিতব্বেতি যস্মা চেতসো আৰক্খত্থায অপ্পমাদো চ সতি চ কাতব্বা, যস্মা তস্মিং আযতনে ৱিদিতে অপ্পমাদেন ৱা সতিযা ৱা কাতব্বং নত্থি, তস্মা সে আযতনে ৱেদিতব্বে, তং কাৰণং জানিতব্বন্তি অত্থো. সড়াযতননিৰোধন্তি সড়াযতননিৰোধো ৱুচ্চতি নিব্বানং, তং সন্ধায ভাসিতন্তি অত্থো. নিব্বানস্মিঞ্হি চক্খুআদীনি চেৱ নিৰুজ্ঝন্তি ৰূপসঞ্ঞাদযো চ নিৰুজ্ঝন্তীতি. সেসং ৱুত্তনযমেৱ.