১. আনন্দসুত্তৱণ্ণনা
৮৩. থেৰৱগ্গস্স পঠমে মন্তাণিপুত্তোতি, মন্তাণিযা নাম ব্ৰাহ্মণিযা পুত্তো. উপাদাযাতি আগম্ম আৰব্ভ সন্ধায পটিচ্চ. অস্মীতি হোতীতি অস্মীতি এৱং পৱত্তং তণ্হামানদিট্ঠিপপঞ্চত্তযং হোতি. দহৰোতি তৰুণো. যুৱাতি যোব্বনেন সমন্নাগতো. মণ্ডনকজাতিকোতি মণ্ডনকসভাৱো মণ্ডনকসীলো. মুখনিমিত্তন্তি মুখপটিবিম্বং. তঞ্হি পৰিসুদ্ধং আদাসমণ্ডলং পটিচ্চ পঞ্ঞাযতি. কিং পন তং ওলোকযতো সকমুখং পঞ্ঞাযতি, পৰমুখন্তি? যদি সকং ভৱেয্য, পৰম্মুখং হুত্ৱা পঞ্ঞাযেয্য, অথ পৰস্স ভৱেয্য, ৱণ্ণাদীহি অসদিসং হুত্ৱা পঞ্ঞাযেয্য. তস্মা ন তং অত্তনো, ন পৰস্স, আদাসং পন নিস্সায নিভাসৰূপং নাম তং পঞ্ঞাযতীতি ৱদন্তি. অথ যং উদকে পঞ্ঞাযতি, তং কেন কাৰণেনাতি? মহাভূতানং ৱিসুদ্ধতায. ধম্মো মে অভিসমিতোতি মযা ঞাণেন চতুসচ্চধম্মো অভিসমাগতো, সোতাপন্নোস্মি জাতোতি কথেসি. পঠমং.