১২. দুতিযসিঙ্গালসুত্তৱণ্ণনা

২৩৪. দ্ৱাদসমে কতঞ্ঞুতাতি কতজাননং. কতৱেদিতাতি কতৱিসেসজাননং. তত্ৰিদং জৰসিঙ্গালস্স কতঞ্ঞুতায ৱত্থু – সত্ত কিৰ ভাতৰো খেত্তং কসন্তি. তেসং সব্বকনিট্ঠো খেত্তপৰিযন্তে ঠত্ৱা গাৱো ৰক্খতি. অথেকং জৰসিঙ্গালং অজগৰো গণ্হি, সো তং দিস্ৱা যট্ঠিযা পোথেত্ৱা ৱিস্সজ্জাপেসি. অজগৰো সিঙ্গালং ৱিস্সজ্জেত্ৱা তমেৱ গণ্হি. সিঙ্গালো চিন্তেসি – ‘‘ময্হং ইমিনা জীৱিতং দিন্নং, অহম্পি ইমস্স দস্সামী’’তি যাগুঘটস্স উপৰি ঠপিতং ৱাসিং মুখেন ডংসিত্ৱা তস্স সন্তিকং অগমাসি. ইতৰে ভাতৰো দিস্ৱা, ‘‘সিঙ্গালো ৱাসিং হৰতী’’তি অনুবন্ধিংসু. সো তেহি দিট্ঠভাৱং ঞত্ৱা ৱাসিং তস্স সন্তিকে ছড্ডেত্ৱা পলাযি. ইতৰে আগন্ত্ৱা কনিট্ঠং অজগৰেন গহিতং দিস্ৱা ৱাসিযা অজগৰং ছিন্দিত্ৱা তং গহেত্ৱা অগমংসু. এৱং জৰসিঙ্গালে সিযা যা কাচি কতঞ্ঞুতা কতৱেদিতা. সক্যপুত্তিযপটিঞ্ঞেতি ইদম্পি দেৱদত্তস্স আচাৰমেৱ সন্ধায ৱুত্তন্তি. দ্ৱাদসমং.

ওপম্মসংযুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.