৫. আনন্দসুত্তৱণ্ণনা

২২৫. পঞ্চমে আনন্দোতি ধম্মভণ্ডাগাৰিকত্থেৰো. অতিৱেলন্তি অতিক্কন্তং ৱেলং. গিহিসঞ্ঞত্তিবহুলোতি ৰত্তিঞ্চ দিৱা চ বহুকালং গিহী সঞ্ঞাপযন্তো. ভগৱতি পৰিনিব্বুতে মহাকস্সপত্থেৰো থেৰং আহ – ‘‘আৱুসো, মযং ৰাজগহে ৱস্সং উপগন্ত্ৱা ধম্মং সঙ্গাযিস্সাম, গচ্ছ ত্ৱং অৰঞ্ঞং পৱিসিত্ৱা উপৰিমগ্গত্তযত্থায ৱাযামং কৰোহী’’তি. সো ভগৱতো পত্তচীৱৰমাদায কোসলৰট্ঠং গন্ত্ৱা একস্মিং অৰঞ্ঞাৱাসে ৱসিত্ৱা পুনদিৱসে একং গামং পাৱিসি. মনুস্সা থেৰং দিস্ৱা – ‘‘ভন্তে আনন্দ, তুম্হে পুব্বে সত্থাৰা সদ্ধিং আগচ্ছথ. অজ্জ এককাৱ আগতা. কহং সত্থাৰং ঠপেত্ৱা আগতত্থ? ইদানি কস্স পত্তচীৱৰং গহেত্ৱা ৱিচৰথ? কস্স মুখোদকং দন্তকট্ঠং দেথ, পৰিৱেণং সম্মজ্জথ, ৱত্তপটিৱত্তং কৰোথা’’তি বহুং ৱত্ৱা পৰিদেৱিংসু. থেৰো – ‘‘মা, আৱুসো, সোচিত্থ, মা পৰিদেৱিত্থ, অনিচ্চা সঙ্খাৰা’’তিআদীনি ৱত্ৱা তে সঞ্ঞাপেত্ৱা ভত্তকিচ্চাৱসানে ৱসনট্ঠানমেৱ গচ্ছতি. মনুস্সা সাযম্পি তত্থ গন্ত্ৱা তথেৱ পৰিদেৱন্তি. থেৰোপি তথেৱ ওৱদতি. তং সন্ধাযেতং ৱুত্তং. অজ্ঝভাসীতি ‘‘অযং থেৰো ভিক্খুসঙ্ঘস্স কথং সুত্ৱা ‘সমণধম্মং কৰিস্সামী’তি অৰঞ্ঞং পৱিসিত্ৱা ইদানি গিহী সঞ্ঞাপেন্তো ৱিহৰতি, সত্থু সাসনং অসঙ্গহিতপুপ্ফৰাসি ৱিয ঠিতং, ধম্মসঙ্গহং ন কৰোতি, চোদেস্সামি ন’’ন্তি চিন্তেত্ৱা অভাসি.

পসক্কিযাতি পৱিসিত্ৱা. হদযস্মিং ওপিযাতি কিচ্চতো চ আৰম্মণতো চ হদযম্হি পক্খিপিত্ৱা. ‘‘নিব্বানং পাপুণিস্সামী’’তি ৱীৰিযং কৰোন্তো নিব্বানং কিচ্চতো হদযম্হি ওপেতি নাম, নিব্বানাৰম্মণং পন সমাপত্তিং অপ্পেত্ৱা নিসীদন্তো আৰম্মণতো. তদুভযম্পি সন্ধাযেসা ভাসতি. ঝাযাতি দ্ৱীহি ঝানেহি ঝাযিকো ভৱ. বিড়িবিড়িকাতি অযং গিহীহি সদ্ধিং বিড়িবিড়িকথা. পঞ্চমং.