১৪. গন্ধত্থেনসুত্তৱণ্ণনা

২৩৪. চুদ্দসমে অজ্ঝভাসীতি তং ভিক্খুং নাড়ে গহেত্ৱা পদুমং সিঙ্ঘমানং দিস্ৱাৱ – ‘‘অযং ভিক্খু সত্থু সন্তিকে কম্মট্ঠানং গহেত্ৱা সমণধম্মং কাতুং অৰঞ্ঞং পৱিট্ঠো গন্ধাৰম্মণং উপনিজ্ঝাযতি, স্ৱাযং অজ্জ উপসিঙ্ঘং স্ৱেপি পুনদিৱসেপি উপসিঙ্ঘিস্সতি, এৱমস্স সা গন্ধতণ্হা ৱড্ঢিত্ৱা দিট্ঠধম্মিকসম্পৰাযিকং অত্থং নাসেস্সতি, মা মযি পস্সন্তিযা নস্সতু, চোদেস্সামি ন’’ন্তি উপসঙ্কমিত্ৱা অভাসি.

একঙ্গমেতং থেয্যানন্তি থেনিতব্বানং ৰূপাৰম্মণাদীনং পঞ্চকোট্ঠাসানং ইদং একঙ্গং, এককোট্ঠাসোতি অত্থো. ন হৰামীতি ন গহেত্ৱা গচ্ছামি. আৰাতি দূৰে নাড়ে গহেত্ৱা নামেত্ৱা দূৰে ঠিতো উপসিঙ্ঘামীতি ৱদতি. ৱণ্ণেনাতি কাৰণেন.

য্ৱাযন্তি যো অযং. তস্মিং কিৰ দেৱতায সদ্ধিং কথেন্তেযেৱ একো তাপসো ওতৰিত্ৱা ভিসখননাদীনি কাতুং আৰদ্ধো, তং সন্ধাযেৱমাহ. আকিণ্ণকম্মন্তোতি এৱং অপৰিসুদ্ধকম্মন্তো. অখীণকম্মন্তোতিপি পাঠো, কক্খড়কম্মন্তোতি অত্থো. ন ৱুচ্চতীতি গন্ধচোৰোতি ৱা পুপ্ফচোৰোতি ৱা কস্মা ন ৱুচ্চতি.

আকিণ্ণলুদ্দোতি বহুপাপো গাড়্হপাপো ৱা, তস্মা ন ৱুচ্চতি. ধাতিচেলংৱ মক্খিতোতি যথা ধাতিযা নিৱত্থকিলিট্ঠৱত্থং উচ্চাৰপস্সাৱপংসুমসিকদ্দমাদীহি মক্খিতং, এৱমেৱং ৰাগদোসাদীহি মক্খিতো. অৰহামি ৱত্তৱেতি অৰহামি ৱত্তুং. দেৱতায চোদনা কিৰ সুগতানুসিট্ঠিসদিসা, ন তং লামকা হীনাধিমুত্তিকা মিচ্ছাপটিপন্নকপুগ্গলা লভন্তি. তস্মিং পন অত্তভাৱে মগ্গফলানং ভব্বৰূপা পুগ্গলা তং লভন্তি, তস্মা এৱমাহ.

সুচিগৱেসিনোতি সুচীনি সীলসমাধিঞাণানি গৱেসন্তস্স. অব্ভামত্তং ৱাতি ৱলাহককূটমত্তং ৱিয. জানাসীতি সুদ্ধো অযন্তি জানাসি. ৱজ্জাসীতি ৱদেয্যাসি. নেৱ তং উপজীৱামাতি দেৱতা কিৰ চিন্তেসি – ‘‘অযং ভিক্খু অত্থি মে হিতকামা দেৱতা, সা মং চোদেস্সতি সাৰেস্সতীতি পমাদম্পি অনুযুঞ্জেয্য, নাস্স ৱচনং সম্পটিচ্ছিস্সামী’’তি. তস্মা এৱমাহ. ত্ৱমেৱাতি ত্ৱংযেৱ. জানেয্যাতি জানেয্যাসি. যেনাতি যেন কম্মেন সুগতিং গচ্ছেয্যাসি, তং কম্মং ত্ৱংযেৱ জানেয্যাসীতি. চুদ্দসমং.

ইতি সাৰত্থপ্পকাসিনিযা

সংযুত্তনিকায-অট্ঠকথায

ৱনসংযুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.