৪. আনন্দসুত্তৱণ্ণনা

২১২. চতুত্থে ৰাগোতি আযস্মা আনন্দো মহাপুঞ্ঞো সম্ভাৱিতো, তং ৰাজৰাজমহামত্তাদযো নিমন্তেত্ৱা অন্তোনিৱেসনে নিসীদাপেন্তি. সব্বালঙ্কাৰপটিমণ্ডিতাপি ইত্থিযো থেৰং উপসঙ্কমিত্ৱা ৱন্দিত্ৱা তালৱণ্টেন বীজেন্তি, উপনিসীদিত্ৱা পঞ্হং পুচ্ছন্তি ধম্মং সুণন্তি. তত্থ আযস্মতো ৱঙ্গীসস্স নৱপব্বজিতস্স আৰম্মণং পৰিগ্গহেতুং অসক্কোন্তস্স ইত্থিৰূপাৰম্মণে ৰাগো চিত্তং অনুদ্ধংসেতি. সো সদ্ধাপব্বজিতত্তা উজুজাতিকো কুলপুত্তো ‘‘অযং মে ৰাগো ৱড্ঢিত্ৱা দিট্ঠধম্মিকসম্পৰাযিকং অত্থং নাসেয্যা’’তি চিন্তেত্ৱা অনন্তৰং নিসিন্নোৱ থেৰস্স অত্তানং আৱিকৰোন্তো কামৰাগেনাতিআদিমাহ.

তত্থ নিব্বাপনন্তি ৰাগনিব্বানকাৰণং. ৱিপৰিযেসাতি ৱিপল্লাসেন. সুভং ৰাগূপসঞ্হিতন্তি ৰাগট্ঠানিযং ইট্ঠাৰম্মণং. পৰতো পস্সাতি অনিচ্চতো পস্স. মা চ অত্ততোতি অত্ততো মা পস্স. কাযগতা ত্যত্থূতি কাযগতা তে অত্থু. অনিমিত্তঞ্চ ভাৱেহীতি নিচ্চাদীনং নিমিত্তানং উগ্ঘাটিতত্তা ৱিপস্সনা অনিমিত্তা নাম, তং ভাৱেহীতি ৱদতি. মানাভিসমযাতি মানস্স দস্সনাভিসমযা চেৱ পহানাভিসমযা চ. উপসন্তোতি ৰাগাদিসন্ততায উপসন্তো. চতুত্থং.