৩. পেসলসুত্তৱণ্ণনা

২১১. ততিযে অতিমঞ্ঞতীতি ‘‘কিং ইমে মহল্লকা? ন এতেসং পাড়ি, ন অট্ঠকথা, ন পদব্যঞ্জনমধুৰতা, অম্হাকং পন পাড়িপি অট্ঠকথাপি নযসতেন নযসহস্সেন উপট্ঠাতী’’তি অতিক্কমিত্ৱা মঞ্ঞতি. গোতমাতি গোতমবুদ্ধসাৱকত্তা অত্তানং আলপতি. মানপথন্তি মানাৰম্মণঞ্চেৱ মানসহভুনো চ ধম্মে. ৱিপ্পটিসাৰীহুৱাতি ৱিপ্পটিসাৰী অহুৱা, অহোসীতি অত্থো. মগ্গজিনোতি মগ্গেন জিতকিলেসো. কিত্তিঞ্চ সুখঞ্চাতি ৱণ্ণভণনঞ্চ কাযিকচেতসিকসুখঞ্চ. অখিলোধ পধানৱাতি অখিলো ইধ পধানৱা ৱীৰিযসম্পন্নো. ৱিসুদ্ধোতি ৱিসুদ্ধো ভৱেয্য. অসেসন্তি নিস্সেসং নৱৱিধং. ৱিজ্জাযন্তকৰোতি ৱিজ্জায কিলেসানং অন্তকৰো. সমিতাৱীতি ৰাগাদীনং সমিততায সমিতাৱী. ততিযং.