৩. দেৱহিতসুত্তৱণ্ণনা
১৯৯. ততিযে ৱাতেহীতি উদৰৱাতেহি. ভগৱতো কিৰ ছব্বস্সানি দুক্কৰকাৰিকং কৰোন্তস্স পসতমুগ্গযূসাদীনি আহাৰযতো দুব্ভোজনেন চেৱ দুক্খসেয্যায চ উদৰৱাতো কুপ্পি. অপৰভাগে সম্বোধিং পত্ৱা পণীতভোজনং ভুঞ্জন্তস্সাপি অন্তৰন্তৰা সো আবাধো অত্তানং দস্সেতিযেৱ. তং সন্ধাযেতং ৱুত্তং. উপট্ঠাকো হোতীতি পঠমবোধিযং অনিবদ্ধুপট্ঠাককালে উপট্ঠাকো হোতি. তস্মিং কিৰ কালে সত্থুঅসীতিমহাথেৰেসু উপট্ঠাকো অভূতপুব্বো নাম নত্থি. নাগসমালো উপৱানো সুনক্খত্তো চুন্দো সমণুদ্দেসো সাগতো বোধি মেঘিযোতি ইমে পন পাড়িযং আগতুপট্ঠাকা. ইমস্মিং পন কালে উপৱানত্থেৰো পাতোৱ উট্ঠায পৰিৱেণসম্মজ্জনং দন্তকট্ঠদানং ন্হানোদকপৰিযাদনং পত্তচীৱৰং গহেত্ৱা অনুগমনন্তি সব্বং ভগৱতো উপট্ঠানমকাসি. উপসঙ্কমীতি পঠমবোধিযং কিৰ ৱীসতি ৱস্সানি নিদ্ধূমং অৰঞ্ঞমেৱ হোতি, ভিক্খুসঙ্ঘস্স উদকতাপনম্পি ন ভগৱতা অনুঞ্ঞাতং. সো চ ব্ৰাহ্মণো উদ্ধনপাড়িং বন্ধাপেত্ৱা মহাচাটিযো উদ্ধনমাৰোপেত্ৱা উণ্হোদকং কাৰেত্ৱা, ন্হানীযচুণ্ণাদীহি সদ্ধিং তং ৱিক্কিণন্তো জীৱিকং কপ্পেতি. ন্হাযিতুকামা তত্থ গন্ত্ৱা মূলং দত্ৱা ন্হাযিত্ৱা গন্ধে ৱিলিম্পিত্ৱা মালং পিড়ন্ধিত্ৱা পক্কমন্তি. তস্মা থেৰো তত্থ উপসঙ্কমি.
কিং পত্থযানোতি কিং ইচ্ছন্তো. কিং এসন্তি কিং গৱেসন্তো. পূজিতো পূজনেয্যানন্তি ইদং থেৰো দসবলস্স ৱণ্ণং কথেতুমাৰভি. গিলানভেসজ্জত্থং গতেন কিৰ গিলানস্স ৱণ্ণো কথেতব্বোতি ৱত্তমেতং. ৱণ্ণং হি সুত্ৱা মনুস্সা সক্কচ্চং ভেসজ্জং দাতব্বং মঞ্ঞন্তি. সপ্পাযভেসজ্জং লদ্ধা গিলানো খিপ্পমেৱ ৱুট্ঠাতি. কথেন্তেন চ ঝানৱিমোক্খসমাপত্তিমগ্গফলানি আৰব্ভ কথেতুং ন ৱট্টতি. ‘‘সীলৱা লজ্জী কুক্কুচ্চকো বহুস্সুতো আগমধৰো ৱংসানুৰক্খকো’’তি এৱং পন আগমনীযপটিপদংযেৱ কথেতুং ৱট্টতি. পূজনেয্যানন্তি অসীতিমহাথেৰা সদেৱকেন লোকেন পূজেতব্বাতি পূজনেয্যা. তেযেৱ সক্কাতব্বাতি সক্কৰেয্যা. তেসংযেৱ অপচিতি কত্তব্বাতি অপচেয্যা. ভগৱা তেসং পূজিতো সক্কতো অপচিতো চ, ইচ্চস্স তং গুণং পকাসেন্তো থেৰো এৱমাহ. হাতৱেতি হৰিতুং.
ফাণিতস্স চ পুটন্তি মহন্তং নিচ্ছাৰিকং গুড়পিণ্ডং. সো কিৰ ‘‘কিং সমণস্স গোতমস্স অফাসুক’’ন্তি? পুচ্ছিত্ৱা, ‘‘উদৰৱাতো’’তি সুত্ৱা, ‘‘তেন হি মযমেত্থ ভেসজ্জং জানাম, ইতো থোকেন উদকেন ইদং ফাণিতং আলোড়েত্ৱা ন্হানপৰিযোসানে পাতুং দেথ, ইতি উণ্হোদকেন বহি পৰিসেদো ভৱিস্সতি, ইমিনা অন্তোতি এৱং সমণস্স গোতমস্স ফাসুকং ভৱিস্সতী’’তি ৱত্ৱা থেৰস্স পত্তে পক্খিপিত্ৱা অদাসি.
উপসঙ্কমীতি তস্মিং কিৰ আবাধে পটিপ্পস্সদ্ধে ‘‘দেৱহিতেন তথাগতস্স ভেসজ্জং দিন্নং, তেনেৱ ৰোগো ৱূপসন্তো, অহো দানং পৰমদানং ব্ৰাহ্মণস্সা’’তি কথা ৱিত্থাৰিতা জাতা. তং সুত্ৱা কিত্তিকামো ব্ৰাহ্মণো ‘‘এত্তকেনপি তাৱ মে অযং কিত্তিসদ্দো অব্ভুগ্গতো’’তি সোমনস্সজাতো অত্তনা কতভাৱং জানাপেতুকামো তাৱতকেনেৱ দসবলে ৱিস্সাসং আপজ্জিত্ৱা উপসঙ্কমি.
দজ্জাতি দদেয্য. কথং হি যজমানস্সাতি কেন কাৰণেন যজন্তস্স. ইজ্ঝতীতি সমিজ্ঝতি মহপ্ফলো হোতি. যোৱেদীতি যো অৱেদি অঞ্ঞাসি, ৱিদিতং পাকটমকাসি ‘‘যোৱেতী’’তিপি পাঠো, যো অৱেতি জানাতীতি অত্থো. পস্সতীতি দিব্বচক্খুনা পস্সতি. জাতিক্খযন্তি অৰহত্তং. অভিঞ্ঞাৱোসিতোতি জানিত্ৱা ৱোসিতো ৱোসানং কতকিচ্চতং পত্তো. এৱং হি যজমানস্সাতি ইমিনা খীণাসৱে যজনাকাৰেন যজন্তস্স. ততিযং.