৪. অৰুণৱতীসুত্তৱণ্ণনা

১৮৫. চতুত্থে অভিভূসম্ভৱন্তি অভিভূ চ সম্ভৱো চ. তেসু অভিভূথেৰো সাৰিপুত্তত্থেৰো ৱিয পঞ্ঞায অগ্গো, সম্ভৱত্থেৰো মহামোগ্গল্লানো ৱিয সমাধিনা অগ্গো. উজ্ঝাযন্তীতি অৱজ্ঝাযন্তি, লামকতো ৱা চিন্তেন্তি. খিয্যন্তীতি, কিন্নামেতং কিন্নামেতন্তি? অঞ্ঞমঞ্ঞং কথেন্তি. ৱিপাচেন্তীতি ৱিত্থাৰযন্তা পুনপ্পুনং কথেন্তি. হেট্ঠিমেন উপড্ঢকাযেনাতি নাভিতো পট্ঠায হেট্ঠিমকাযেন. পাড়িযং এত্তকমেৱ আগতং. থেৰো পন ‘‘পকতিৱণ্ণং ৱিজহিত্ৱা নাগৱণ্ণং গহেত্ৱা দস্সেতি, সুপণ্ণৱণ্ণং গহেত্ৱা ৱা দস্সেতী’’তিআদিনা (পটি. ম. ৩.১৩) নযেন আগতং অনেকপ্পকাৰং ইদ্ধিৱিকুব্বনং দস্সেসি. ইমা গাথাযো অভাসীতি থেৰো কিৰ চিন্তেসি – ‘‘কথং দেসিতা নু খো ধম্মদেসনা সব্বেসং পিযা অস্স মনাপা’’তি. ততো আৱজ্জেন্তো – ‘‘সব্বেপি পাসণ্ডা সব্বে দেৱমনুস্সা অত্তনো অত্তনো সমযে পুৰিসকাৰং ৱণ্ণযন্তি, ৱীৰিযস্স অৱণ্ণৱাদী নাম নত্থি, ৱীৰিযপটিসংযুত্তং কত্ৱা দেসেস্সামি, এৱং অযং ধম্মদেসনা সব্বেসং পিযা ভৱিস্সতি মনাপা’’তি ঞত্ৱা তীসু পিটকেসু ৱিচিনিত্ৱা ইমা গাথা অভাসি.

তত্থ আৰম্ভথাতি আৰম্ভৱীৰিযং কৰোথ. নিক্কমথাতি নিক্কমৱীৰিযং কৰোথ. যুঞ্জথাতি পযোগং কৰোথ পৰক্কমথ. মচ্চুনো সেনন্তি মচ্চুনো সেনা নাম কিলেসসেনা, তং ধুনাথ. জাতিসংসাৰন্তি জাতিঞ্চ সংসাৰঞ্চ, জাতিসঙ্খাতং ৱা সংসাৰং. দুক্খস্সন্তং কৰিস্সতীতি ৱট্টদুক্খস্স পৰিচ্ছেদং কৰিস্সতি. কিং পন কত্ৱা থেৰো সহস্সিলোকধাতুং ৱিঞ্ঞাপেসীতি? নীলকসিণং তাৱ সমাপজ্জিত্ৱা সব্বত্থ আলোকট্ঠানে অন্ধকাৰং ফৰি, ওদাতকসিণং সমাপজ্জিত্ৱা অন্ধকাৰট্ঠানে ওভাসং. ততো ‘‘কিমিদং অন্ধকাৰ’’ন্তি? সত্তানং আভোগে উপ্পন্নে আলোকং দস্সেসি. আলোকট্ঠানে আলোককিচ্চং নত্থি, ‘‘কিং আলোকো অয’’ন্তি? ৱিচিনন্তানং অত্তানং দস্সেসি. অথ তেসং থেৰোতি ৱদন্তানং ইমা গাথাযো অভাসি, সব্বে ওসটায পৰিসায মজ্ঝে নিসীদিত্ৱা ধম্মং দেসেন্তস্স ৱিয সদ্দং সুণিংসু. অত্থোপি নেসং পাকটো অহোসি. চতুত্থং.