৪. সত্তৱস্সানুবন্ধসুত্তৱণ্ণনা

১৬০. চতুত্থে সত্ত ৱস্সানীতি পুৰে বোধিযা ছব্বস্সানি, বোধিতো পচ্ছা একং ৱস্সং. ওতাৰাপেক্খোতি ‘‘সচে সমণস্স গোতমস্স কাযদ্ৱাৰাদীসু কিঞ্চিদেৱ অননুচ্ছৱিকং পস্সামি, চোদেস্সামি ন’’ন্তি এৱং ৱিৱৰং অপেক্খমানো. অলভমানোতি ৰথৰেণুমত্তম্পি অৱক্খলিতং অপস্সন্তো. তেনাহ –

‘‘সত্ত ৱস্সানি ভগৱন্তং, অনুবন্ধিং পদাপদং;

ওতাৰং নাধিগচ্ছিস্সং, সম্বুদ্ধস্স সতীমতো’’তি. (সু. নি. ৪৪৮);

উপসঙ্কমীতি ‘‘অজ্জ সমণং গোতমং অতিগহেত্ৱা গমিস্সামী’’তি উপসঙ্কমি.

ঝাযসীতি ঝাযন্তো অৱজ্ঝাযন্তো নিসিন্নোসীতি ৱদতি. ৱিত্তং নু জীনোতি সতং ৱা সহস্সং ৱা জিতোসি নু. আগুং নু গামস্মিন্তি, কিং নু অন্তোগামে পমাণাতিক্কন্তং পাপকম্মং অকাসি, যেন অঞ্ঞেসং মুখং ওলোকেতুং অৱিসহন্তো অৰঞ্ঞে ৱিচৰসি? সক্খিন্তি মিত্তভাৱং.

পলিখাযাতি খণিত্ৱা. ভৱলোভজপ্পন্তি ভৱলোভসঙ্খাতং তণ্হং. অনাসৱো ঝাযামীতি নিত্তণ্হো হুত্ৱা দ্ৱীহি ঝানেহি ঝাযামি. পমত্তবন্ধূতি মাৰং আলপতি. সো হি যেকেচি লোকে পমত্তা, তেসং বন্ধু.

সচে মগ্গং অনুবুদ্ধন্তি যদি তযা মগ্গো অনুবুদ্ধো. অপেহীতি অপযাহি. অমচ্চুধেয্যন্তি মচ্চুনো অনোকাসভূতং নিব্বানং. পাৰগামিনোতি যেপি পাৰং গতা, তেপি পাৰগামিনো. যেপি পাৰং গচ্ছিস্সন্তি, যেপি পাৰং গন্তুকামা, তেপি পাৰগামিনো.

ৱিসূকাযিকানীতি মাৰৱিসূকানি. ৱিসেৱিতানীতি ৱিৰুদ্ধসেৱিতানি, ‘‘অপ্পমাযু মনুস্সানং, অচ্চযন্তি অহোৰত্তা’’তি ৱুত্তে. ‘‘দীঘমাযু মনুস্সানং, নাচ্চযন্তি অহোৰত্তা’’তিআদীনি পটিলোমকাৰণানি. ৱিপ্ফন্দিতানীতি, তম্হি তম্হি কালে হত্থিৰাজৱণ্ণসপ্পৱণ্ণাদিদস্সনানি. নিব্বেজনীযাতি উক্কণ্ঠনীযা.

অনুপৰিযগাতিআদীসু কিঞ্চাপি অতীতৱচনং কতং, অত্থো পন ৱিকপ্পৱসেন ৱেদিতব্বো. ইদং ৱুত্তং হোতি – যথা মেদৱণ্ণং পাসাণং ৱাযসো দিস্ৱা – ‘‘অপি নামেত্থ মুদুং ৱিন্দেয্যাম, অপি অস্সাদো সিযা’’তি অনুপৰিগচ্ছেয্য, অথ সো তত্থ অস্সাদং অলভিত্ৱাৱ ৱাযসো এত্তো অপক্কমেয্য, ততো পাসাণা অপগচ্ছেয্য, এৱং মযম্পি সো কাকো ৱিয সেলং গোতমং আসজ্জ অস্সাদং ৱা সন্থৱং ৱা অলভন্তা গোতমা নিব্বিন্দিত্ৱা অপগচ্ছাম. চতুত্থং.