৯. পঠমঅপুত্তকসুত্তৱণ্ণনা
১৩০. নৱমে দিৱা দিৱস্সাতি দিৱসস্স দিৱা, মজ্ঝন্হিকসমযেতি অত্থো. সাপতেয্যন্তি ধনং. কো পন ৱাদো ৰূপিযস্সাতি সুৱণ্ণৰজততম্বলোহকাড়লোহফালকচ্ছপকাদিভেদস্স ঘনকতস্স চেৱ পৰিভোগভাজনাদিভেদস্স চ ৰূপিযভণ্ডস্স পন কো ৱাদো? ‘‘এত্তকং নামা’’তি কা পৰিচ্ছেদকথাতি অত্থো. কণাজকন্তি সকুণ্ডকভত্তং. বিলঙ্গদুতিযন্তি কঞ্জিকদুতিযং. সাণন্তি সাণৱাকমযং. তিপক্খৱসনন্তি তীণি খণ্ডানি দ্ৱীসু ঠানেসু সিব্বিত্ৱা কতনিৱাসনং.
অসপ্পুৰিসোতি লামকপুৰিসো. উদ্ধগ্গিকন্তিআদীসু উপৰূপৰিভূমীসু ফলদানৱসেন উদ্ধং অগ্গমস্সাতি উদ্ধগ্গিকা. সগ্গস্স হিতা তত্ৰুপপত্তিজননতোতি সোৱগ্গিকা. নিব্বত্তট্ঠানেসু সুখো ৱিপাকো অস্সাতি সুখৱিপাকা. সুট্ঠু অগ্গানং দিব্বৱণ্ণাদীনং ৱিসেসানং নিব্বত্তনতো সগ্গসংৱত্তনিকা. এৱৰূপং দক্খিণদানং ন পতিট্ঠাপেতীতি.
সাতোদকাতি মধুৰোদকা. সেত্তোদকাতি ৱীচীনং ভিন্নট্ঠানে উদকস্স সেততায সেতোদকা. সুপতিত্থাতি সুন্দৰতিত্থা. তং জনোতি যেন উদকেন সাতোদকা, তং উদকং জনো ভাজনানি পূৰেত্ৱা নেৱ হৰেয্য. ন যথাপচ্চযং ৱা কৰেয্যাতি, যং যং উদকেন উদককিচ্চং কাতব্বং, তং তং ন কৰেয্য. তদপেয্যমানন্তি তং অপেয্যমানং. কিচ্চকৰো চ হোতীতি অত্তনা কত্তব্বকিচ্চকৰো চেৱ কুসলকিচ্চকৰো চ, ভুঞ্জতি চ, কম্মন্তে চ পযোজেতি, দানঞ্চ দেতীতি অত্থো. নৱমং.