৬. মল্লিকাসুত্তৱণ্ণনা
১২৭. ছট্ঠে উপসঙ্কমীতি মল্লিকায দেৱিযা গব্ভৱুট্ঠানকালে সূতিঘৰং পটিজগ্গাপেত্ৱা আৰক্খং দত্ৱা উপসঙ্কমি. অনত্তমনো অহোসীতি, ‘‘দুগ্গতকুলস্স মে ধীতু মহন্তং ইস্সৰিযং দিন্নং, সচে পুত্তং অলভিস্স, মহন্তং সক্কাৰং অধিগমিস্স, ততো দানি পৰিহীনা’’তি অনত্তমনো অহোসি. সেয্যাতি দন্ধপঞ্ঞস্মা এলমূগপুত্ততো একচ্চা ইত্থীযেৱ সেয্যা. পোসাতি পোসেহি. জনাধিপাতি জনাধিভুং ৰাজানং আলপতি. সস্সুদেৱাতি সস্সুসসুৰদেৱতা. দিসম্পতীতি দিসাজেট্ঠকা. তাদিসা সুভগিযাতি তাদিসায সুভৰিযায. ছট্ঠং.