৬. যজমানসুত্তৱণ্ণনা
২৬২. ছট্ঠে যজমানানন্তি যজন্তানং. তদা কিৰ অঙ্গমগধৱাসিকা মনুস্সা অনুসংৱচ্ছৰং সপ্পিমধুফাণিতাদীসু অগ্গং গহেত্ৱা একস্মিং ঠানে দাৰূনং সট্ঠিমত্তে সকটভাৰে ৰাসিং কত্ৱা অগ্গিং দত্ৱা পজ্জলিতকালে ‘‘মহাব্ৰহ্মুনো যজামা’’তি তং সব্বং পক্খিপন্তি. ‘‘একৱাৰং পক্খিত্তং সহস্সগুণফলং দেতী’’তি নেসং লদ্ধি. সক্কো দেৱৰাজা ‘‘সব্বেপিমে সব্বঅগ্গানি গহেত্ৱা ‘মহাব্ৰহ্মুনো যজামা’তি অগ্গিম্হি ঝাপেন্তি. অফলং কৰোন্তি, মযি পস্সন্তে মা নস্সন্তু, যথা বুদ্ধস্স চেৱ সঙ্ঘস্স চ দত্ৱা বহুং পুঞ্ঞং পসৱন্তি, এৱং কৰিস্সামী’’তি দাৰুৰাসিং জলাপেত্ৱা ওলোকেন্তেসু মনুস্সেসু পুণ্ণমদিৱসে ব্ৰহ্মত্তভাৱং মাপেত্ৱা মহাজনস্স পস্সন্তস্সেৱ চন্দমণ্ডলং ভিন্দিত্ৱা নিক্খন্তো ৱিয অহোসি. মহাজনো দিস্ৱা ‘‘ইমং যঞ্ঞং পটিগ্গহেতুং মহাব্ৰহ্মা আগচ্ছতী’’তি জণ্ণুকেহি ভূমিযং পতিট্ঠায, অঞ্জলিং পগ্গয্হ নমস্সমানো অট্ঠাসি. ব্ৰাহ্মণা আহংসু ‘‘তুম্হে ‘মযং তক্কেন কথেমা’তি মঞ্ঞথ, ইদানি পস্সথ, অযং ৱো ব্ৰহ্মা সহত্থা যঞ্ঞং পটিগ্গহেতুং আগচ্ছতী’’তি. সক্কো আগন্ত্ৱা দাৰুচিতকমত্থকে আকাসে ঠত্ৱা ‘‘কস্সাযং সক্কাৰো’’তি পুচ্ছি? তুম্হাকং, ভন্তে, পটিগ্গণ্হথ নো যঞ্ঞন্তি. তেন হি আগচ্ছথ, মা তুলং ছড্ডেত্ৱা হত্থেন তুলযিত্থ, অযং সত্থা ধুৰৱিহাৰে ৱসতি, তং পুচ্ছিস্সাম ‘‘কস্স দিন্নং মহপ্ফলং হোতী’’তি? উভযৰট্ঠৱাসিনো গহেত্ৱা সত্থু সন্তিকং গন্ত্ৱা পুচ্ছন্তো এৱমাহ.
তত্থ পুঞ্ঞপেক্খানন্তি পুঞ্ঞং ইচ্ছন্তানং পুঞ্ঞত্থিকানং. ওপধিকং পুঞ্ঞন্তি উপধিৱিপাকং পুঞ্ঞং. সঙ্ঘে দিন্নং মহপ্ফলন্তি অৰিযসঙ্ঘে দিন্নং ৱিপ্ফাৰৱন্তং হোতি. দেসনাৱসানে চতুৰাসীতিপাণসহস্সানি অমতপানং পিৱিংসু. ততো পট্ঠায মনুস্সা সব্বানি অগ্গদানানি ভিক্খুসঙ্ঘস্স অদংসু. ছট্ঠং.