৭. পুনব্বসুসুত্তৱণ্ণনা

২৪১. সত্তমে তেন খো পন সমযেনাতি কতৰসমযেন? সূৰিযস্স অত্থঙ্গমনসমযেন. তদা কিৰ ভগৱা পচ্ছাভত্তে মহাজনস্স ধম্মং দেসেত্ৱা মহাজনং উয্যোজেত্ৱা ন্হানকোট্ঠকে ন্হত্ৱা গন্ধকুটিপৰিৱেণে পঞ্ঞত্তৱৰবুদ্ধাসনে পুৰত্থিমলোকধাতুং ওলোকযমানো নিসীদি. অথেকচাৰিকদ্ৱিচাৰিকাদযো পংসুকূলিকপিণ্ডপাতিকভিক্খূ অত্তনো অত্তনো ৱসনট্ঠানেহি নিক্খমিত্ৱা আগম্ম দসবলং ৱন্দিত্ৱা ৰত্তসাণিযা পৰিক্খিপমানা ৱিয নিসীদিংসু. অথ নেসং অজ্ঝাসযং ৱিদিত্ৱা সত্থা নিব্বানপটিসংযুত্তং ধম্মকথং কথেসি.

এৱং তোসেসীতি সা কিৰ ধীতৰং অঙ্কেনাদায পুত্তং অঙ্গুলিযা গহেত্ৱা জেতৱনপিট্ঠিযং পাকাৰপৰিক্খেপসমীপে উচ্চাৰপস্সাৱখেড়সিঙ্ঘাণিকং পৰিযেসমানা অনুপুব্বেন জেতৱনদ্ৱাৰকোট্ঠকং সম্পত্তা. ভগৱতো চ, ‘‘আনন্দ, পত্তং আহৰ, চীৱৰং আহৰ, ৱিঘাসাদানং দানং দেহী’’তি কথেন্তস্স সদ্দো সমন্তা দ্ৱাদসহত্থমত্তমেৱ গণ্হাতি. ধম্মং দেসেন্তস্স সচেপি চক্কৱাড়পৰিযন্তং কত্ৱা পৰিসা নিসীদতি, যথা পৰিসং গচ্ছতি, বহিপৰিসায একঙ্গুলিমত্তম্পি ন নিগ্গচ্ছতি, ‘‘মা অকাৰণা মধুৰসদ্দো নস্সী’’তি. তত্ৰাযং যক্খিনী বহিপৰিসায ঠিতা সদ্দং ন সুণাতি, দ্ৱাৰকোট্ঠকে ঠিতায পনস্সা মহতিযা বুদ্ধৱীথিযা অভিমুখে ঠিতা গন্ধকুটি পঞ্ঞাযি. সা নিৱাতে দীপসিখা ৱিয বুদ্ধগাৰৱেন হত্থকুক্কুচ্চাদিৰহিতং নিচ্চলং পৰিসং দিস্ৱা – ‘‘নূন মেত্থ কিঞ্চি ভাজনীযভণ্ডং ভৱিস্সতি, যতো অহং সপ্পিতেলমধুফাণিতাদীসু কিঞ্চিদেৱ পত্ততো ৱা হত্থতো ৱা পগ্ঘৰন্তং ভূমিযং ৱা পন পতিতং লভিস্সামী’’তি অন্তোৱিহাৰং পাৱিসি. দ্ৱাৰকোট্ঠকে অৱৰুদ্ধকানং নিৱাৰণত্থায ঠিতা আৰক্খদেৱতা যক্খিনিযা উপনিস্সযং দিস্ৱা ন নিৱাৰেসি. তস্সা সহ পৰিসায একীভাৱগমনেন মধুৰস্সৰো ছৱিআদীনি ছিন্দিত্ৱা অট্ঠিমিঞ্জং আহচ্চ অট্ঠাসি. তং ধম্মস্সৱনত্থায নিচ্চলং ঠিতং পুৰিমনযেনেৱ পুত্তকা চোদযিংসু. সা ‘‘ধম্মস্সৱনস্স মে অন্তৰাযং কৰোন্তী’’তি পুত্তকে তুণ্হী উত্তৰিকে হোহীতি এৱং তোসেসি.

তত্থ যাৱাতি যাৱ ধম্মং সুণামি, তাৱ তুণ্হী হোহীতি অত্থো. সব্বগন্থপ্পমোচনন্তি নিব্বানং আগম্ম সব্বে গন্থা পমুচ্চন্তি, তস্মা তং সব্বগন্থপ্পমোচনন্তি ৱুচ্চতি. অতিৱেলাতি ৱেলাতিক্কন্তা পমাণাতিক্কন্তা. পিযাযনাতি মগ্গনা পত্থনা. ততো পিযতৰন্তি যা অযং অস্স ধম্মস্স মগ্গনা পত্থনা, ইদং ময্হং ততো পিযতৰন্তি অত্থো. পিযতৰাতি ৱা পাঠো. পাণিনন্তি যথা পাণীনং দুক্খা মোচেতি. কে মোচেতীতি? পাণিনেতি আহৰিত্ৱা ৱত্তব্বং. যং ধম্মং অভিসম্বুদ্ধন্তি, যং ধম্মং ভগৱা অভিসম্বুদ্ধো. তুণ্হীভূতাযমুত্তৰাতি ন কেৱলং অহমেৱ, অযং মে ভগিনী উত্তৰাপি তুণ্হীভূতাতি ৱদতি. সদ্ধম্মস্স অনঞ্ঞাযাতি, অম্ম, মযং পুব্বেপি ইমং সদ্ধম্মমেৱ অজানিত্ৱা ইদানি ইদং খুপ্পিপাসাদিদুক্খং অনুভৱন্তা দুক্খং চৰাম ৱিহৰাম.

চক্খুমাতি পঞ্চহি চক্খূহি চক্খুমা. ধম্মং দেসেন্তোযেৱ ভগৱা পৰিসং সল্লক্খযমানো তস্সা যক্খিনিযা চেৱ যক্খদাৰকস্স চ সোতাপত্তিফলস্স উপনিস্সযং দিস্ৱা দেসনং ৱিনিৱট্টেত্ৱা চতুসচ্চকথং দীপেতি, তং সুত্ৱা তস্মিংযেৱ দেসে ঠিতা যক্খিনী সদ্ধিং পুত্তেন সোতাপত্তিফলে পতিট্ঠিতা. ধীতুযাপি পনস্সা উপনিস্সযো অত্থি, অতিদহৰত্তা পন দেসনং সম্পটিচ্ছিতুং নাসক্খি.

ইদানি সা যক্খিনী পুত্তস্স অনুমোদনং কৰোন্তী সাধু খো পণ্ডিতো নামাতিআদিমাহ. অজ্জাহম্হি সমুগ্গতাতি অহম্হি অজ্জ ৱট্টতো উগ্গতা সমুগ্গতা সাসনে ৱা উগ্গতা সমুগ্গতা, ত্ৱম্পি সুখী হোহীতি. দিট্ঠানীতি মযা চ তযা চ দিট্ঠানি. উত্তৰাপি সুণাতু মেতি, ‘‘অম্হাকং চতুসচ্চপটিৱেধভাৱং, ধীতা মে উত্তৰাপি, সুণাতূ’’তি ৱদতি. সহ সচ্চপটিৱেধেনেৱ সাপি সূচিলোমো ৱিয সব্বং সেতকণ্ডুকচ্ছুআদিভাৱং পহায দিব্বসম্পত্তিং পটিলভতি সদ্ধিং পুত্তেন. ধীতা পনস্সা যথা নাম লোকে মাতাপিতূহি ইস্সৰিযে লদ্ধে পুত্তানম্পি তং হোতি, এৱং মাতু-আনুভাৱেনেৱ সম্পত্তিং লভি. ততো পট্ঠায চ সা সদ্ধিং পুত্তকেহি গন্ধকুটিসমীপৰুক্খেযেৱ নিৱাসৰুক্খং লভিত্ৱা সাযং পাতং বুদ্ধদস্সনং লভমানা ধম্মং সুণমানা দীঘৰত্তং তত্থেৱ ৱসি. সত্তমং.