৬. পিযঙ্কৰসুত্তৱণ্ণনা
২৪০. ছট্ঠে জেতৱনেতি জেতৱনস্স পচ্চন্তে কোসম্বককুটি নাম অত্থি, তত্থ ৱিহৰতি. ধম্মপদানীতি ইধ পাটিযেক্কং সঙ্গহং আৰুড়্হা ছব্বীসতিৱগ্গা তন্তি অধিপ্পেতা. তত্ৰ থেৰো তস্মিং সমযে অন্তোৱিহাৰে নিসিন্নো মধুৰস্সৰেন সৰভঞ্ঞং কত্ৱা অপ্পমাদৱগ্গং ভাসতি. এৱং তোসেসীতি সা কিৰ পুত্তং পিযঙ্কৰং অঙ্কেনাদায জেতৱনস্স পচ্ছিমভাগতো পট্ঠায গোচৰং পৰিযেসন্তী অনুপুব্বেন নগৰাভিমুখী হুত্ৱা উচ্চাৰপস্সাৱখেড়সিঙ্ঘাণিকদুব্ভোজনানি পৰিযেসমানা থেৰস্স ৱসনট্ঠানং পত্ৱা মধুৰস্সৰং অস্সোসি. তস্সা সো সদ্দো ছৱিআদীনি ছেত্ৱা অট্ঠিমিঞ্জং আহচ্চ হদযঙ্গমনীযো হুত্ৱা অট্ঠাসি. অথস্সা গোচৰপৰিযেসনে চিত্তম্পি ন উপ্পজ্জি, ওহিতসোতা ধম্মমেৱ সুণন্তী ঠিতা. যক্খদাৰকস্স পন দহৰতায ধম্মস্সৱনে চিত্তং নত্থি. সো জিঘচ্ছায পীড়িতত্তা, ‘‘কস্মা অম্মা গতগতট্ঠানে খাণুকো ৱিয তিট্ঠসি? ন ময্হং খাদনীযং ৱা ভোজনীযং ৱা পৰিযেসসী’’তি পুনপ্পুনং মাতৰং চোদেতি. সা ‘‘ধম্মস্সৱনস্স মে অন্তৰাযং কৰোতী’’তি পুত্তকং ‘‘মা সদ্দং কৰি, পিযঙ্কৰা’’তি এৱং তোসেসি. তত্থ মা সদ্দং কৰীতি সদ্দং মা কৰি.
পাণেসু চাতি গাথায সা অত্তনো ধম্মতায সমাদিণ্ণং পঞ্চসীলং দস্সেতি. তত্থ সংযমামসেতি সংযমাম সংযতা হোম. ইমিনা পাণাতিপাতা ৱিৰতি গহিতা, দুতিযপদেন মুসাৱাদা ৱিৰতি, ততিযপদেন সেসা তিস্সো ৱিৰতিযো. অপি মুচ্চেম পিসাচযোনিযাতি অপি নাম যক্খলোকে উপ্পন্নানি পঞ্চ ৱেৰানি পহায, যোনিসো পটিপজ্জিত্ৱা ইমায ছাতকদুব্ভিক্খায পিসাচযক্খযোনিযা মুচ্চেম, তাতাতি ৱদতি. ছট্ঠং.