৮. বাহিতিকসুত্তৱণ্ণনা
৩৫৮. এৱং মে সুতন্তি বাহিতিকসুত্তং. তত্থ একপুণ্ডৰীকং নাগন্তি এৱংনামকং হত্থিং. তস্স কিৰ ফাসুকানং উপৰি তালফলমত্তং পণ্ডৰট্ঠানং অত্থি, তেনস্স একপুণ্ডৰীকোতি নামং অকংসু. সিৰিৱড্ঢং মহামত্তন্তি পচ্চেকহত্থিং অভিৰুহিত্ৱা কথাফাসুকত্থং সদ্ধিং গচ্ছন্তং এৱংনামকং মহামত্তং. আযস্মানোতি এত্থ নোতি পুচ্ছায নিপাতো. মহামত্তো থেৰস্স সঙ্ঘাটিপত্তধাৰণাকাৰং সল্লক্খেত্ৱা ‘‘এৱং, মহাৰাজা’’তি আহ.
৩৫৯. ওপাৰম্ভোতি উপাৰম্ভং দোসং আৰোপনাৰহো. কিং পুচ্ছামীতি ৰাজা পুচ্ছতি. সুন্দৰিৱত্থুস্মিং উপ্পন্নমিদং সুত্তং, তং পুচ্ছামীতি পুচ্ছতি. যঞ্হি মযং, ভন্তেতি, ভন্তে, যং মযং ৱিঞ্ঞূহীতি ইদং পদং গহেত্ৱা পঞ্হেন পৰিপূৰেতুং নাসক্খিম্হা, তং কাৰণং আযস্মতা এৱং ৱদন্তেন পৰিপূৰিতং.
৩৬০. অকুসলোতি অকোসল্লসম্ভূতো. সাৱজ্জোতি সদোসো. সব্যাবজ্ঝোতি সদুক্খো. দুক্খৱিপাকোতি ইধ নিস্সন্দৱিপাকো কথিতো. তস্সাতি তস্স এৱং অত্তব্যাবাধাদীনং অত্থায পৱত্তকাযসমাচাৰস্স.
সব্বাকুসলধম্মপহীনো খো, মহাৰাজ, তথাগতো কুসলধম্মসমন্নাগতোতি এত্থ সব্বেসংযেৱ অকুসলানং ধম্মানং পহানং ৱণ্ণেতীতি. আম ৱণ্ণেতীতি ৱুত্তে যথা পুচ্ছা, তথা অত্থো ৱুত্তো ভৱেয্য. এৱং ব্যাকৰণং পন ন ভাৰিযং. অপ্পহীনঅকুসলোপি হি পহানং ৱণ্ণেয্য, ভগৱা পন পহীনাকুসলতায যথাকাৰী তথাৱাদীতি দস্সেতুং এৱং ব্যাকাসি. সুক্কপক্খেপি এসেৱ নযো.
৩৬২. বাহিতিকাতি বাহিতিৰট্ঠে উট্ঠিতৱত্থস্সেতং নামং. সোড়সসমা আযামেনাতি আযামেন সমসোড়সহত্থা. অট্ঠসমা ৱিত্থাৰেনাতি ৱিত্থাৰেন সমঅট্ঠহত্থা.
৩৬৩. ভগৱতো পাদাসীতি ভগৱতো নিয্যাতেসি. দত্ৱা চ পন গন্ধকুটিযং ৱিতানং কত্ৱা বন্ধি. ততো পট্ঠায গন্ধকুটি ভিয্যোসোমত্তায সোভি. সেসং সব্বত্থ উত্তানমেৱ. নেয্যপুগ্গলস্স পন ৱসেন অযং দেসনা নিট্ঠিতাতি.
পপঞ্চসূদনিযা মজ্ঝিমনিকাযট্ঠকথায
বাহিতিকসুত্তৱণ্ণনা নিট্ঠিতা.